Соқӣ бидиҳ он бода ки эксир вуҷӯд аст

ساقی بده آن باده که اکسیرِ وجود است

Шӯяндаи олоиш ҳар буд ва набӯд аст

شویندهٔ آلایش هر بود و نبود است

Безибқу гӯгирд ки асли зари конии сет

بی‌زیبق و گوگرد که اصل زرِ کانی‌ست

Мифтоҳ дар ганҷи тиллои хона ҷӯад аст

مفتاحِ درِ گنج، طلاخانهٔ جود است

Бе гардиши хуршед кам ва беш ҳарорат

بی گردش خورشید، کم و بیش حرارت

Кони зар аз ӯ ҳар чаҳ фарозаст ва фурӯд аст

کآن زر از او هر چه فراز است و فرود است

Қръӣ нау анбиқӣу ҳиллӣ ва на ақдӣ

قرعی نه و انبیقی و حلی و نه عقدی

Дар бутаи гудози зар ва на нор ва на дӯд аст

در بوته گداز زر و نه نار و نه دود است

Симоб дар ӯ ақди вафои баста бар оташ

سیماب در او عقد وفا بسته بر آتش

Аз ҳардуи аҷаби инки на буд ва на намӯд аст

از هر دو عجب این که نه بود و نه نمود است

Ҳам аҳд дар ӯ суду зиёни ҳамаи олам

هم عهد در او سود و زیانِ همه عالم

Венаи турфа ки дар вай на зиёнаст ва на суд аст

وین طرفه که در وی نه زیان است و نه سود است

Дар олам ҳастӣ ки з ҳастӣ ба дар ойем

در عالم هستی که ز هستی به در آییم

Моро чаҳ зиён аз адами суд вуҷӯд аст

ما را چه زیان از عدم سود وجود است؟

Мутриб ба навой раҳи мо бе хабарони зан

مطرب به نوای ره ما بی‌خبران زن

То ҷомаи дроними раҳи ҷома дарон зан

تا جامه درانیم ره جامه‌دران زن

Оварад хамии соқӣу паймона бар он зад

آورد خُمی ساقی و پیمانه بر آن زد

Ту низ биҷӯ сози худу захма бар он зан

تو نیز بِجو سازِ خود و زخمه بر آن زن

Зон захма ки беҳавсила аз шаҳнаи ҳаросад

زآن زخمه که بی‌حوصله از شحنه هراسد

Ханҷар куну захмаш ба дил бе ҷгарони зан

خنجر کن و زخمش به دل بی‌جگران زن

Он нағма баровар ки фитад мурғи ҳавоӣ

آن نغمه بر آور که فُتد مرغ هوایی

Зон риштаи гиреҳ бар пари беҳудаи парони зан

زآن رشته گره بر پر بیهوده‌پران زن

Бонгӣ ки кулоҳ аз сари Айюқ дар уфтад

بانگی که کلاه از سر عیوق در افتد

Бар тантанаи кавкабаи тоҷўрони зан

بر طنطنهٔ کوکبهٔ تاجوران زن

Ин майкада вақфаст ва сиблатаст шаробаш

این میکده وقف است و سبیل است شرابش

Бар ҷумлаи салоеи зи карон то ба карони зан

بر جمله صلایی ز کران تا به کران زن

Бигзор ки мо бе худ ва мадҳуш беафтем

بگذار که ما بی‌خود و مدهوش بیفتیم

Ин наамма мастона ба гӯши дгарони зан

این نغمهٔ مستانه به گوش دگران زن

Соқӣ бидиҳ он май ки зи ҷони шӯри برارد

ساقی بده آن می که ز جان شور برآرد

Бурдор аноолҳқи сари Мансури برارد

بر دارِ «انا الحق» سر منصور برآرد

Он май ки фурӯғаш шудаи Хизри раҳи Мӯсо

آن می که فروغش شده خضر ره موسی

Оташи зи ниҳоди шаҷари таври برارد

آتش ز نهاد شجر طور برآرد

Он май ки уфуқ чун шавадаш домани соғар

آن می که افق چون شَوَدَش دامنِ ساغر

Хуршеди зи ҷайби шаби диҷўри برارد

خورشید ز جیب، شب دیجور برآرد

Он май ки чу таҳ монда фишонанд ба хокаш

آن می که چو ته مانده فشانند به خاکش

Сади мурдаи сари масти сар аз гӯри برارد

صد مردهٔ سرمست سر از گور برآرد

Он май кигар оҳанг кунад бар дару бомам

آن می که گر آهنگ کند بر در و بامم

Мотами зи шаафи замзамаи сури برارد

ماتم ز شعف زمزمهٔ سور برآرد

Он май ки чу тФсидаҳ кунад табъи фусурда

آن می که چو تفسیده کند طبع فسرده

Сад « алътш » аз синаи кофури برارد

سد «العطش» از سینهٔ کافور برآرد

Он май ба касе даҳ ки ба майхона нарафта сет

آن می به کسی دِه که به میخانه نرفته‌ست

То он мяш аз масту зи мастур бар орад

تا آن می‌اش از مست و ز مستور بر آرد

Кӯи мутриби хуши нағма ки оташ асар ояд

کو مطربِ خوش‌نغمه که آتش اثر آید

Кони нағмаи برارد ки зи ҷони дӯд бар ояд

کآن نغمه برآرد که ز جان دود بر آید

Он нағма ки сар май ва майхона кунад фош

آن نغمه که سِرِ می و میخانه کند فاش

То зоҳиди паймонаи шикани шиша гар ояд

تا زاهد پیمانه‌شکن شیشه‌گر آید

Он нағма ки чун шуъла фурӯзад ба дар гӯш

آن نغمه که چون شعله فروزد به در گوش

Аз роҳи нафаси буии кабоб ҷигар ояд

از راه نفس بوی کباب جگر آید

Он нағма ки чун гом наад бар гузари ҳуш

آن نغمه که چون گام نهد بر گذر هوش

Ҷони рақси кунон бар сари он раҳгузар ояд

جان رقص‌کنان بر سر آن رهگذر آید

Он нағмаи ширин ки пурди рӯҳ ба сӯяш

آن نغمهٔ شیرین که پرد روح به سویش

Монанди магаси ков ба салом шукр ояд

مانند مگس کاو به سلامِ شکر آید

Он нағмаи пари ҳол ки дар кӯй хамӯшон

آن نغمهٔ پر حال که در کوی خموشان

Ҳар нолааш аз ӯҳдаи сади ҷон ба даройад

هر ناله‌اش از عهدهٔ صد جان به درآید

зи он нағмаи хбрдаҳ ба муноҷотии масҷид

ز آن نغمه خبر ده به مناجاتی مسجد

Беонкӣ чу мо аз ду ҷаҳон бехабар ояд

بی آن که چو ما از دو جهان بی‌خبر آید

Дерии сет ки мо мӯътакиф дайр Муғонем

دیری‌ست که ما معتکف دِیر مغانیم

Риндему хроботӣу фориғ з ҷаҳонем

رندیم و خراباتی و فارغ ز جهانیم

Лои таҳи хами сндли сари сохта яъне

لای ته خُم صندل سر ساخته یعنی

Эмин шуда аз дардисари кун ва маконем

ایمن شده از دردسر کون و مکانیم

Чун коса шикастем на пар монад ва на холӣ

چون کاسه شکستیم، نه پر ماند و نه خالی

Бе кӣсаи бозор чаҳ суд ва чаҳ зиёнем

بی‌کیسهٔ بازار چه سود و چه زیانیم؟

Мо ҳеҷ баҳои банда кам аз ҳеҷ наярзем

ما هیچ بها بنده کم از هیچ نیرزیم

Ҳар чанд ки андари гарав ратл гаронем

هر چند که اندر گرو رطل گرانیم

Шерем сар аз миннат сотўр кашида

شیریم سر از منت ساطور کشیده

Қассоби ғаразро на саг пой дуконем

قصاب غرض را نه سگ پای دکانیم

Парвонае аз шуълаи мо доғ надорад

پروانه‌ای از شعلهٔ ما داغ ندارد

Ҳар чанд ки чун шамъ саропоӣ забонем

هر چند که چون شمع سراپای زبانیم

Ҳушёр шавад ҳар ки дар ин майкада маст аст

هشیار شود هر که در این میکده مست است

Аммо дгроннди чунин , мо на чунонем

اما دگرانند چنین، ما نه چنانیم

Риндони хароботи сар ва зар нашносанд

رندان خرابات سر و زر نشناسند

Чизе ба ҷуз аз бода ва соғар нашносанд

چیزی به جز از باده و ساغر نشناسند

Бе худ шудау бардаи вуҷӯду адам аз ёд

بی‌خود شده و برده وجود و عدم از یاد

Дарвеш ндонанд ва тавонгар нашносанд

درویش ندانند و توانگر نشناسند

Ратлӣ ки бғлтид шиносанд ва дигар ҳеҷ

رطلی که بغلتید شناسند و دگر هیچ

Даври фалаку гардиш ахтар нашносанд

دور فلک و گردش اختر نشناسند

Ёбанд ки дар зулмати майхона ҳаёт аст

یابند که در ظلمت میخانه حیات است

Он чашма ки май ҷуст Сикандар нашносанд

آن چشمه که می‌جست سکندر نشناسند

Бозон кам озори назари баста з сайданд

بازان کم آزار نظر بسته ز صیدند

Ғайр аз май чун хӯн кабӯтар нашносанд

غیر از می چون خون کبوتر نشناسند

Дашному дуоро бар эшон дўииӣ на

دشنام و دعا را بر ایشان دوییی نه

Шодии зи ғаму заҳри з шукр нашносанд

شادی ز غم و زهر ز شکر نشناسند

Ҳастанд шносоӣ майу майкада чун мо

هستند شناسای می و میکده چون ما

Фирдавс надониста з кавсар нашносанд

فردوس ندانسته ز کوثر نشناسند

То роҳ намуданд ба мо дайри Муғон ро

تا راه نمودند به ما دیر مغان را

Хуш мегузаронем ҷаҳони гузарон ро

خوش می‌گذرانیم جهان گذران را

Аз мғбчгони бскаҳ дар ӯ ғулғул шодӣаст

از مغبچگان بسکه در او غلغل شادیست

Ншиндаҳи каси овозаи андӯҳи ҷаҳон ро

نشینده کس آوازهٔ اندوه جهان را

Дерӣ на , биҳиштӣ , з майу мғбчаҳ дар вай

دیری نه ، بهشتی ، ز می و مغبچه در وی

Аз кавсар ва аз ҷоми фароғати дилу ҷон ро

از کوثر و از جام فراغت دل و جان را

Он дайр ки ҳар маст ки онҷои гузари андохт

آن دیر که هر مست که آنجا گذر انداخت

Худ гуми шдў гум кард зи худ ному нишон ро

خود گم شدو گم کرد ز خود نام و نشان را

Дерӣ ки сар аз саҷдаи бут боз наёвард

دیری که سر از سجدهٔ بت باز نیاورد

Ҳаркас ки дар ӯ хӯрд яке ратли гарон ро

هرکس که در او خورد یکی رطل گران را

Масҷид на ки дар вай май ва мехоҳ нагунҷад

مسجد نه که در وی می و می‌خواه نگنجد

Сади ҷӯш дар ин роҳи ҳам инро ва ҳам он ро

سد جوش در این راه هم این را و هم آن را

Ғалтида чу мо пеши бутии маст ба бӯе

غلتیده چو ما پیش بتی مست به بویی

Ҳар гӯшаи ҳазорону нёлўдаҳи даҳон ро

هر گوشه هزاران و نیالوده دهان را

Тарсои бачае каз майу ҷомаш хабарам нест

ترسا بچه‌ای کز می و جامش خبرم نیست

Хоҳам брмши ном вале он ҷигарам нест

خواهم برمش نام ولی آن جگرم نیست

Кофар шудам аз бскаҳ кунам саҷда ба поиш

کافر شدم از بسکه کنم سجده به پایش

Инаст ки зуннорӣ аз ӯ бар камарам нест

اینست که زناری از او بر کمرم نیست

Ноқавси навозам ки муноҷот бут инаст

ناقوس نوازم که مناجات بت اینست

Дар ҳалқаи тасбеҳи шуморон гузарам нест

در حلقهٔ تسبیح شماران گذرم نیست

Онҷо ки салибаст намӯдори сари дор

آنجا که صلیب است نمودار سر دار

Поем шуд ва кам гашту суроғии з серум нест

پایم شد و کم گشت و سراغی ز سرم نیست

Гар хизмат хнзир кунад амр чаҳ тадбир

گر خدمت خنزیر کند امر چه تدبیر

Гирами раҳи хизмат ки тариқ дигарам нест

گیرم ره خدمت که طریق دگرم نیست

Шайхии пас сади чиллаи паии духтари тарсо

شیخی پس سد چله پی دختر ترسا

Он кард , аз ӯ ғайрати дайн бештарам нест

آن کرد، از او غیرت دین بیشترم نیست

Тарсои бачаи гӯи бода аз ин масти терми соз

ترسا بچه گو باده از این مست ترم ساز

То бастан зуннор бигӯям хабарам нест

تا بستن زنار بگویم خبرم نیست

Гар ишқ кунад амр ки зуннор бабандем

گر عشق کند امر که زنار ببندیم

Зуннори Муғон дар сар бозор бабандем

زنار مغان در سر بازار ببندیم

Сади бӯса ба ҳар тори диҳем аз паии таъзим

سد بوسه به هر تار دهیم از پی تعظیم

Тасбеҳи буташ бар сар ҳар тор бабандем

تسبیح بتش بر سر هر تار ببندیم

Гар савмиъаи дорон муқаллид напасанданд

گر صومعه داران مقلد نپسندند

Ҳар чанд гушойанд дигар бор бабандем

هر چند گشایند دگر بار ببندیم

Маълум ки бар дил чу дар лутфи кушояд

معلوم که بر دل چو در لطف گشاید

Он ишқ ки брхўиш ба мсмор бабандем

آن عشق که برخویش به مسمار ببندیم

Брлбтарӣ бодау хушк ар нам ӯ ҳалқ

برلب تری باده و خشک ار نم او حلق

Пайдост чаҳ тараф аз дар хумор бабандем

پیداست چه طرف از در خمار ببندیم

Он бода хуш ояд ки дӯд бар сар ва бар гӯш

آن باده خوش آید که دود بر سر و بر گوش

Роҳи сухани мардум ҳушёр бабандем

راه سخن مردم هشیار ببندیم

Хоҳам ки шаби ҷумъае аз хонаи хумор

خواهم که شب جمعه‌ای از خانه خمار

Оем ба дар савмиъаи зоҳиди дайни дор

آیم به در صومعه زاهد دین دار

Дар башиканам ва аз пас ҳар пардаи зарқӣ

در بشکنم و از پس هر پرده زرقی

Берун фиканам аз дил ӯ сади бути пиндор

بیرون فکنم از دل او سد بت پندار

Бар тани дирамаши хирқаи солус ва аз он зер

بر تن درمش خرقه سالوس و از آن زیر

Орм ба дар савмиъаи сади ҳалқаи зуннор

آرم به در صومعه سد حلقه زنار

Мардони худо рахт кашиданд ба якбор

مردان خدا رخت کشیدند به یکبار

Чизе ба миён нест ба ҷузи ҷбаҳу дастор

چیزی به میان نیست به جز جبه و دستار

Ин савмиъаи дорони риёе ҳама зарқанд

این صومعه داران ریایی همه زرقند

Пас таҷриба кардем ҳамон ринди қадаҳи хор

پس تجربه کردیم همان رند قدح خوار

Май хӯрдан мо узри сухан кардан мо хост

می خوردن ما عذر سخن کردن ما خواست

Бар маст нагиранд сухани мардуми ҳушёр

بر مست نگیرند سخن مردم هشیار

Рафтам ба дар мадриса ва гӯш кашидам

رفتم به در مدرسه و گوش کشیدم

Ҳарфӣ ки ба анҷом барам пай , ншиндм

حرفی که به انجام برم پی ، نشیندم

Сади асл сухан рафту далелаши ҳамаи мдхўл

سد اصل سخن رفت و دلیلش همه مدخول

Аз шаку гумоне ба яқинӣ нарасидам

از شک و گمانی به یقینی نرسیدم

Баси уқда ки ҳали гашт дар ӯ ҳеҷ набаста

بس عقده که حل گشت در او هیچ نبسته

Як дар нагушӯданд зи сади қуфли калидам

یک در نگشودند ز سد قفل کلیدم

Гуфтанд даруни ой ва бибин моҳасали кор

گفتند درون آی و ببین ماحصل کار

Ғайр аз варақӣ чанд сияҳ карда надидам

غیر از ورقی چند سیه کرده ندیدم

Гуфтанд ки дар ҳеҷ китобии ннўштнд

گفتند که در هیچ کتابی ننوشتند

Ҳар масъалаи ишқ каз эшон тлбидм

هر مسأله عشق کز ایشان طلبیدم

Ҷустам май Мансури зи сари ҳалқаи маҷлис

جستم می منصور ز سر حلقهٔ مجلس

Он металабӣ гуфт ки ҳаргизи нчшидм

آن می‌طلبی گفت که هرگز نچشیدم

Дидам ки дар ӯ дардисарӣ буд ва дигар ҳеҷ

دیدم که در او دردسری بود و دگر هیچ

Бо дрдкшони боз ба майхонаи давидам

با دردکشان باز به میخانه دویدم

Алмнаҳи ллаҳ ки надорам зару симӣ

المنة لله که ندارم زر و سیمی

Каз бухл хасисӣ шавам , аз ҳирси лимӣ

کز بخل خسیسی شوم ، از حرص لیمی

Шуғлӣ на ки то ғайри баради моидаҳи хулд

شغلی نه که تا غیر برد مایده خلد

Бояд зи паии ҷон худ афрӯхт ҷҳимӣ

باید ز پی جان خود افروخت جحیمی

На омили девон ва на по дар гули зиндон

نه عامل دیوان و نه پا در گل زندان

Неи бастаи умедӣу неи хастаи бимӣ

نی بستهٔ امیدی و نی خستهٔ بیمی

Моием ва ҳамин ҳалқӣу пӯшидани далқӣ

ماییم و همین حلقی و پوشیدن دلقی

Як гӯшаи нони бас буду пораи гилӣмӣ

یک گوشهٔ نان بس بود و پاره گلیمی

Баҳр шикамӣ коваст паии мзблаҳи муздур

بهر شکمی کاوست پی مزبله مزدور

Дарюза ҳар сифла буд айби азимӣ

دریوزهٔ هر سفله بود عیب عظیمی

зи онҷо ки буд сирии чашму дили қонеъ

ز آنجا که بود سیری چشم و دل قانع

Даҳ рӯз бисозам на ба қурсӣ ки ба нимӣ

ده روز بسازم نه به قرصی که به نیمی

Гар рӯҳ ғизо гирад аз он бода ки морост

گر روح غذا گیرد از آن باده که ماراست

Сади сол тавон зист ба таҳрики насимӣ

سد سال توان زیست به تحریک نسیمی

Дорам зи замони шиква на аз аҳли замона

دارم ز زمان شکوه نه از اهل زمانه

Кӯи мутриб васозӣ ки бигӯям ба тарона

کو مطرب و سازی که بگویم به ترانه

Хоҳам ки сари овозае аз тоза бисозам

خواهم که سر آوازه‌ای از تازه بسازم

Каранд ба бозор ба овози чғонаҳ

کرند به بازار به آواز چغانه

Сар кандан ва андохтанашро чаҳ тавон гуфт

سر کندن و انداختنش را چه توان گفت

Мурғӣ ки на обии талабидаи сет ва на дона

مرغی که نه آبی طلبیده‌ست و نه دانه

Дар аҳд ки бӯда сет ки як бори шунӯдаи сет

در عهد که بوده ست که یک بار شنوده‌ست

Таърих ҷаҳон ҳаст фасона ба фасона

تاریخ جهان هست فسانه به فسانه

Булбули ҳадафи тири намӯдан ки писандад

بلبل هدف تیر نمودن که پسندد

Хосса ки буд булбули машҳури замона

خاصه که بود بلبل مشهور زمانه

Ҷузи ишқу муҳаббат гунаҳам чист , чаҳ кардам

جز عشق و محبت گنهم چیست ،چه کردم

эй тири ғаматро дили ушшоқи нишона

ای تیر غمت را دل عشاق نشانه

Соқии сухани маст дарозаст , бидиҳ май

ساقی سخن مست دراز است ، بده می

То дарди сар шиква кашад ё зи миёна

تا درد سر شکوه کشد یا ز میانه

Гар шиква Эй омад ба забони базм шароб аст

گر شکوه‌ای آمد به زبان بزم شراب است

Бояд ки бишӯйанд зи дили олам об аст

باید که بشویند ز دل عالم آب است

Зинаш натавон сӯхтгар аз хеш бинолад

زینش نتوان سوخت گر از خویش بنالد

Он мурғ ки дар равған худ гашта кабоб аст

آن مرغ که در روغن خود گشته کباب است

Абрӣ бирасад рӯзӣу ҷонаш ба тан ояд

ابری برسد روزی و جانش به تن آید

Он моҳии тФсидаҳ ки дар об сароб аст

آن ماهی تفسیده که در آب سراب است

Гар қаҳқаҳа аш нест махон мурғ ба кӯяш

گر قهقهه‌اش نیست مخوان مرغ به کویش

Он Кебек ки оромгҳши ҷой уқоб аст

آن کبک که آرامگهش جای عقاب است

По дар гуламу мақсади ман даври ҳарам лек

پا در گلم و مقصد من دور حرم لیک

То чун бар ҳам зи онкии раҳами ҷумла хлоб аст

تا چون بر هم ز آنکه رهم جمله خلاب است

Венаи турфа ки боРоми ҳамаи шишаи сети пар аз май

وین طرفه که بارم همه شیشه ست پر از می

Вақте ки шавад шишаи тиҳӣ , кор хароб аст

وقتی که شود شیشه تهی ، کار خراب است

Кӯи Хизр ки то боз кунад чашм ва бибинад

کو خضر که تا باز کند چشم و ببیند

Хмхонаҳ ва хамҳо ки пар аз бода ноб аст

خمخانه و خمها که پر از بادهٔ ناب است

Майхона ки парвардаам аз лои хам ӯ

میخانه که پرورده‌ام از لای خم او

Бодои сари ман хоки таҳи пои хам ӯ

بادا سر من خاک ته پای خم او

Ҳайфаст ба зери сари ман , бар сари ман на

حیف است به زیر سر من ، بر سر من نه

Он хишт ки бӯда сет ба болои хам ӯ

آن خشت که بوده ست به بالای خم او

Дар хизматами онҷо ки барои гули тасбеҳ

در خدمتم آنجا که برای گل تسبیح

Хокӣ ба кафи орми магар аз ҷои хам ӯ

خاکی به کف آرم مگر از جای خم او

Сӯрӣ ва чаҳ сӯрии сет ки дар ақд кас ояд

سوری و چه سوری ست که در عقد کس آید

Бинти алънби он бикри тараби зои хам ӯ

بنت العنب آن بکر طرب زای خم او

Тӯфон чаҳ кунад киштии Нӯҳаш чаҳ намояд

توفان چه کند کشتی نوحش چه نماید

Обӣ ки занад мавҷи зи дарёии хам ӯ

آبی که زند موج ز دریای خم او

Дар зардии хуршеди қиёмат ба худ ойем

در زردی خورشید قیامت به خود آییم

Моро ки сабӯҳии сети зи саҳбои хам ӯ

ما را که صبوحی‌ست ز صهبای خم او

Ваҳшии магари он замзама аз чанг барояд

وحشی مگر آن زمزمه از چنگ برآید

Каз ӯҳдаи шукр май соқӣ ба даройад

کز عهدهٔ شکر می ساقی به درآید

Он соқии боқӣ ки паии ҷуръаи каш ӯ

آن ساقی باقی که پی جرعه کش او

Хуршеди қадаҳи созу фалаки шиша гар ояд

خورشید قدح ساز و فلک شیشه گر آید

Он дард ки дар майкада ӯ ба суфолии сет

آن درد که در میکده او به سفالی ست

Лутфии сет ки карда сет чу дар ҷом зар ояд

لطفی ست که کرده ست چو در جام زر آید

Хоҳад зи сабуӣ май ӯ тоҷи сари хеш

خواهد ز سبوی می او تاج سر خویش

Он кас ки садаши бандаи заррин камар ояд

آن کس که سدش بنده زرین کمر آید

Дар кӯчаи майхона ӯ гар фиканӣ роҳ

در کوچه میخانهٔ او گر فکنی راه

Баси Хизри сбўкш ки туро дар нзроид

بس خضر سبوکش که ترا در نظرآید

Грдр бизанӣ , сади қадаҳат пеш давонанд

گردر بزنی ، سد قدحت پیش دوانند

Он вақт ки овози хурӯс саҳар ояд

آن وقت که آواز خروس سحر آید

Гӯи мейри шабаши гир ва бизан сахту бабри рахт

گو میر شبش گیر و بزن سخت و ببر رخت

Мастӣ ки шабонгоҳ аз онҷо ба даройад

مستی که شبانگاه از آنجا به درآید