Малики шоирони бнзму бнср

ملک شاعران بنظم و بنثر

Ходими садри худ , марои бстўд

خادم صدر خود ، مرا بستود

То бидон назму насри ҳурмат ӯ

تا بدان نظم و نثر حرمت او

Назд ашрофи мамлакати бФзўд

نزد اشراف مملکت بفزود

Назму насрӣ , ки дар таровату лутф

نظم و نثری، که در طراوت و لطف

Ҳеҷ гӯшии назир он нашунӯд

هیچ گوشی نظیر آن نشنود

Дарҷи саҳарӣ , казу бабанда расед

درج سحری ، کزو ببنده رسید

Дарҷ кӣ буд ? дарҷи гавҳар буд

درج کی بود؟ درج گوهر بود

Ҷон биёсуд аз он хитоб ва лек

جان بیاسود از آن خطاب و لیک

Лаҳзае аз санои забони носуд

لحظه ای از ثنا زبان ناسود

Бар баёзу савод ӯ карданд

بر بیاض و سواد او کردند

Офарини ахтарони чархи кабӯд

آفرین اختران چرخ کبود

Шуд тарози мафохири банда

شد تراز مفاخر بنده

Ин худованде , ки ӯ фармуд

این خداوندیی، که او فرمود

Бори меҳнати зи шахси ман бардошт

بار محنت ز شخص من برداشت

Занганда зи ҷони ман бздўд

زنگ انده ز جان من بزدود

эй бузургӣ ки дар камолу ҳунар

ای بزرگی که در کمال و هنر

Чархи гардони назир ту нанамуд

چرخ گردان نظیر تو ننمود

Чашми ақли ту роз даҳр бидид

چشم عقل تو راز دهر بدید

Пои қадари ту авҷи чархи бсўд

پای قدر تو اوج چرخ بسود

Дар улувва дасти ҳиммати олӣат

در علو دست همت عالیت

Қсби сабақ аз осмони брбўд

قصب سبق از آسمان بربود

Донишатро аду накард инкор

دانشت را عدو نکرد انکار

Каси бгли офтобро нндўд

کس بگل آفتاب را نندود

Донад эзад ки : шахси ман банда

داند ایزد که: شخص من بنده

Зери пои фироқи ту Фрсўд

زیر پای فراق تو فرسود

Айшам аз боди андҳони пжмрд

عیشم از باد اندهان پژمرد

Рӯем аз хӯн дидагон олуд

رویم از خون دیدگان آلود

Дар дилами оташи ғмист , казу

در دلم آتش غمیست، کزو

Нафасами пари шарори гашт чу дӯд

نفسم پر شرار گشت چو دود

Дидаи ман агар ғндўстӣ

دیدهٔ من اگر غندوستی

Ҷуз барои хаёл ту нағунуд

جز برای خیال تو نغنود

Ман зи ту давраму бадви маънӣ

من ز تو دورم و بدو معنی

Ҳастам аз бахти хеши нохушнӯд

هستم از بخت خویش ناخشنود

эй дариғо ! ҳамеи занам , лекин

ای دریغا! همی زنم، لیکن

эй дариғо ! ки менадорад суд

ای دریغا! که می ندارد سود

Бози хар аз фироқи хеши маро

باز خر از فراق خویش مرا

Ки дилам дар фироқ ту полуд

که دلم در فراق تو پالود

Малики шоирони туе , лобуд

ملک شاعران تویی، لابد

Бар раоё бибоядат бхшўд

بر رعایا ببایدت بخشود

Дорам аз фазли ҳақи тамаъ ки : маро

دارم از فضل حق طمع که : مرا

Бирасонад баборгоҳи ту зуд

برساند ببارگاه تو زود