Фахри дайн , эътиқоди ман доне

فخر دین ، اعتقاد من دانی

Ки ҳамеша ҳавоӣ ту ҷӯям

که همیشه هوای تو جویم

Даврам аз маҷлисат ва лек муқӣм

دورم از مجلست و لیک مقیم

Дар маҷолиси дуоӣ ту гӯям

در مجالس دعای تو گویم

Солу маи вирди мадҳ ту хонам

سال و مه ورد مدح تو خوانم

Рӯзу шаби роҳи меҳри ту пўим

روز و شب راه مهر تو پویم

Дар фироқи рикоби фаррухи ту

در فراق رکاب فرخ تو

Чеҳра аз хӯни дил ҳаме шавем

چهره از خون دل همی شویم

Лаъл шуд бе лақои ту ашкам

لعل شد بی لقای تو اشکم

Зард шуд беҷамол ту рӯем

زرد شد بی جمال تو رویم

То ту ман бандаро наме ҷӯӣ

تا تو من بنده را نمی جویی

Об ҳишмат намонда дар ҷӯям

آب حشمت نمانده در جویم

Дар нўоиби зи нола чун нолам

در نوایب ز ناله چون نالم

Дар мсоиби зи мӯя чун мӯем

در مصایب ز مویه چون مویم

Пеши чавгони ҳодисоти фалак

پیش چوگان حادثات فلک

Боз сар гашта монда чун гӯям

باز سر گشته مانده چون گویم

Буии садри тугар бмн бирасад

بوی صدر تو گر بمن برسد

Дида бино шавад бад он бӯем

دیدهٔ بینا شود بد آن بویم

Аз ту ташриф нома дорам чашм

از تو تشریف نامه دارم چشم

Ки чунин кард лутф ту хуем

که چنین کرد لطف تو خویم