Омӣ донад зи худ ба худ натавон раст

عامی داند ز خود به خود نتوان رست

Давр аз ҳамаи риш бар дами сӯфии баст

دور از همه ریش بر دم صوفی بست

эй омии хари бад-ӣни равиши ман саги ту

ای عامی خر بدین روش من سگ تو

Хуши пой ки дории дами говӣ дар даст

خوش پای که داری دم گاوی در دست