Зии сунбули хати зхолши барадами фарёд

زی سنبل خط زخالش بردم فریاد

Кам гандуми ваии хӯшаи тани донаи ниҳод

کم گندم وی خوشه تن دانه نهاد

Сад хирман аз он гуфт ба як ҷӯи хоҳӣ

صد خرمن از آن گفت به یک جو خواهی

То кӣ ин коҳи куҳна ҳо дод ббод

تا کی این کاه کهنه ها داد بباد