Боз бар ҷонами фироқат подшоҳӣ ме кунад
باز بر جانم فراقت پادشاهی میکند
Вонч дар олам кашӣ кард аз табоҳӣ ме кунад
وآنچ در عالمکشی کرد از تباهی میکند
Шаҳри сабрам то сипоҳи ҳиҷри ту ғорат заданд
شهر صبرم تا سپاه هجر تو غارت زدند
Бо ман он кардӣ ки бо шаҳрӣ сипоҳӣ ме кунад
با من آن کردی که با شهری سپاهی میکند
Бе гуноҳами кишти ишқати вой агар будӣ гуноҳ !
بیگناهم کشت عشقت وای اگر بودی گناه!
Ҳол чун будӣ чу ин дар бегуноҳӣ мекунад ?
حال چون بودی چو این در بیگناهی میکند؟
Чашми ту даъвӣ хӯнам кард ва абрӯ шуд гувоҳ
چشم تو دعوی خونم کرد و ابرو شد گواه
Каж чаро шуд гарна майлӣ дар гувоҳӣ ме кунад
کژ چرا شد گرنه میلی در گواهی میکند
Дар ғамам гуфтӣ : сабурӣ кун ! балӣ , шояд кунам
در غمم گفتی: صبوری کن! بلی، شاید کنم
Ҳеҷ ҷое сабр агар беоб моҳӣ ме кунад
هیچ جایی صبر اگر بیآب ماهی میکند
Бар Заҳири ин ғуссаи камтар на ки табъ ӯ зи назм
بر ظهیر این غصه کمتر نه که طبع او ز نظم
Бар сипеҳри меҳри мадҳи шоҳ моҳӣ ме кунад
بر سپهر مهر مدح شاه ماهی میکند
Шаҳриёри шери кӣнаи нусрати дайни бишкин
شهریار شیر کینه نصرت دین بیشکین
Онки шамшераши зи шерони кӣна хоҳӣ ме кунад
آنک شمشیرش ز شیران کینهخواهی میکند