Ту ин намак ки ба лаъли шкрФшони дорӣ

تو این نمک که به لعل شکرفشان داری

Ба ханда чошнӣ хон як ҷаҳони дорӣ

به خنده چاشنی خوان یک جهان داری

зи заҳри хӯрда ҳиҷрон макун алоҷи дареғ

ز زهر خورده هجران مکن علاج دریغ

Чаро ки ту лбну шаҳд дар миёни дорӣ

چرا که تو لبن و شهد در میان داری

Туро ки сахттар аз санг хора бошад дил

تو را که سخت‌تر از سنگ خاره باشد دل

Чаҳ фоида ки тании рашки парниёни дорӣ

چه فایده که تنی رشک پرنیان داری

Сазад ки аҳли ҳақиқати бадеъи хўонндт

سزد که اهل حقیقت بدیع خوانندت

Аз ин маъонии рангин ки дар баёни дорӣ

از این معانی رنگین که در بیان داری

Туро зи сарв буд имтиёз дар рафтор

تو را ز سرو بود امتیاز در رفتار

Ба моҳи фарқи замин то ба осмони дорӣ

به ماه فرق زمین تا به آسمان داری

Лаби ту нуқтаи мавҳуми як аз суханӣ

لب تو نقطه موهوم یک از سخنی

Ҳануз аҳли яқинро ту дар гумони дорӣ

هنوز اهل یقین را تو در گمان داری

Намонда мурғи дилӣ то шикор ғамза кунӣ

نمانده مرغ دلی تا شکار غمزه کنی

Барои ки ба камони тири имтиҳони дорӣ

برای که به کمان تیر امتحان داری

зи чини зулф ба рух то фикандае парда

ز چین زلف به رخ تا فکنده‌ای پرده

зи машки тоза ба хуршеди соябони дорӣ

ز مشک تازه به خورشید سایبان داری

Ту фитнае ва ба ту фитнаи замони мафтӯн

تو فتنه‌ایّ و به تو فتنه زمان مفتون

Аз он ту ҷилвае дар охируззамони дорӣ

از آن تو جلوه‌ای در آخرالزمان داری

Раҳат ба маҳмили Лайлӣ чу нест эй маҷнӯн

رهت به محمل لیلی چو نیست ای مجنون

Ҳамин басаст ки роҳӣ ба сорибони дорӣ

همین بس است که راهی به ساربان داری

Ба сарви нози чмон шоядат агар болӣ

به سرو ناز چمان شایدت اگر بالی

Чмиднӣ ки ту эй шохи арғавони дорӣ

چمیدنی که تو ای شاخ ارغوان داری

Чаҳ ғами зи фитнаи охири замонати ошуфта

چه غم ز فتنه آخر زمانت آشفته

Ки ту паноҳ ба хок дар Муғони дорӣ

که تو پناه به خاک در مغان داری

Сутӯдаи даргаи шоҳи Наҷаф вале азал

ستوده درگه شاه نجف ولی ازل

Каз он макони шарафи аидли балои макони дорӣ

کز آن مکان شرف ایدل بلا مکان داری