Агар ин накҳат аз он турраи чин дар чин аст

اگر این نکهت از آن طره چین در چین است

Натавон гуфт ки нофаи зи ғизол чин аст

نتوان گفت که نافه ز غزال چین است

Ҷони ширин зкФш рафт бтхлӣ ва ҳануз

جان شیرین زکفش رفت بتخلی و هنوز

Гӯши Фарҳоди бароаи сухан ширин аст

گوش فرهاد براه سخن شیرین است

Ту бтнҳоӣии ошиқи каш хунхор шудӣ

تو بتنهائی عاشق کش خونخوار شدی

ё магари расму раҳи шаҳри накӯён ин аст

یا مگر رسم و ره شهر نکویان این است

Юсуф аз ҳилаи ихвон ба чаҳу гурги бдшт

یوسف از حیله اخوان به چه و گرگ بدشت

Онгаҳ аз рози даруни перҳан хунин аст

آنگه از راز درون پیرهن خونین است

Гарчи хӯнаст дил аз нофаи мишкӣни мӯят

گرچه خونست دل از نافه مشکین مویت

Ҳам сияҳи мӯии ту аз дӯди дил мискин аст

هم سیه موی تو از دود دل مسکین است

Ёр агар бар сар меҳраст тафовут накунад

یار اگر بر سر مهر است تفاوت نکند

Осмонгар басари меҳри бмн ё кин аст

آسمان گر بسر مهر بمن یا کین است

Чашми соҳиби назарон дар рух ту ҳайронаст

چشم صاحب نظران در رخ تو حیرانست

То чаҳ ҷои назари мардуми кӯтаҳ байн аст

تا چه جای نظر مردم کوته بین است

Ману ғулмони биҳиштӣу шайъу бодаи соф

من و غلمان بهشتی و شی و باده صاف

Чашми зоҳиди ҳама бар кавсару ҳур алъайн аст

چشم زاهد همه بر کوثر و حور العین است

Ишқи он турфаи арӯсӣ ки чу шуд номзадат

عشق آن طرفه عروسی که چو شد نامزدت

Дилу дайни шери баҳоу хирадаш кобӣн аст

دل و دین شیر بها و خردش کابین است

Оҳ аз он лаби ширин ки кунад талхи бФҳш

آه از آن لب شیرین که کند تلخ بفحش

Ҳайф аз он синаи симин ки дилаш сангин аст

حیف از آن سینه سیمین که دلش سنگین است

Хӯни ошуфта наме шўӣӣу тарсами мардум

خون آشفته نمی شوئی و ترسم مردم

Бшносндт аз он хӯн ки кафат рангин аст

بشناسندت از آن خون که کفت رنگین است