Ҷо карда миёни ҷони ман дӯст

جا کرده میان جان من دوست

Чун мағз ки карда ҷой дар пӯст

چون مغز که کرده جای در پوست

Гуфтам бқди ту сарв монад

گفتم به قد تو سرو ماند

Кӣ дилбару длФриб ва дилҷӯаст

کی دلبر و دلفریب و دلجوست

Болои ту сарв ноз хондам

بالای تو سرو ناز خواندم

Гуфтам чу маат изор некӯаст

گفتم چو مهت عذار نیکوست

Бар сарви куҷо рухӣаст чун моҳ

بر سرو کجا رخی است چون ماه

Бар мо куҷо ҳилол абрӯаст

بر ماه کجا هلال ابروست

Набӯд аҷаб ар бирехт хӯнам

نبود عجب ار بریخت خونم

Таркаст ва ситамгарасту бдхўст

ترک است و ستمگر است و بدخوست

Ақлам бшкнҷаҳ кард ёсо

عقلم به شکنجه کرد یاسا

эй ишқи биё ки вақти ирғўст

ای عشق بیا که وقت یرغوست

Рад карда бчҳраҳи зулфу холат

رد کرده به چهره زلف و خالت

Оташкадаи қибла гоҳ ҳиндӯаст

آتشکده قبله‌گاه هندوست

Ин муъҷиза зон ду лаъл гуёст

این معجزه زان دو لعل گویاست

Ин саҳар аз он ду чашм ҷодӯаст

این سحر از آن دو چشم جادوست

Гуҳ ҷон диҳад ва гуҳӣ кашад зор

گه جان دهد و گهی کشد زار

Ин куштану зинда кардан аз ӯст

این کشتن و زنده کردن از اوست

Гуфтам бар чашми зулфи мишкӣн

گفتم بر چشم زلف مشکین

Гуфто на бичин мақом оҳӯаст

گفتا نه به چین مقام آهوست

Мо рости дили хароби Бағдод

ما راست دل خراب بغداد

Мижгони ту лашкар ?ҳулло кӯаст

مژگان تو لشکر هلاکوست

Ошуфтаи дилам ки карда носур

آشفته دلم که کرده ناسور

Ҳмхобаҳи зулф анбарин бӯаст

همخوابهٔ زلفِ عنبرین‌بوست

Оварад ҳуҷуми лашкари хасм

آورد هجوم لشکر خصم

Бигурез дило ба ҳазрати дӯст

بگریز دلا به حضرت دوست