Ёрб ин пайкари матбӯъ чаҳ нафас аҷабаст

یارب این پیکر مطبوع چه نفس عجبست

Кофти малики аҷами фитна хайл арабаст

کافت ملک عجم فتنه خیل عربست

Заҳр каз дасти ту резади боёғм шукр аст

زهر کز دست تو ریزد بایاغم شکر است

Тир каз шаст ту ояд бмзоқм рутабаст

تیر کز شست تو آید بمذاقم رطبست

Дилам ар хоҳиши васл аз ту кунад ранҷа мабош

دلم ار خواهش وصل از تو کند رنجه مباش

Кори девонаи ту доне ки бурун аз адабаст

کار دیوانه تو دانی که برون از ادبست

Дӯши он лаъл меолуд маро сархуш дошт

دوش آن لعل می آلود مرا سرخوش داشت

Шайхи пиндошт ки мастем змоءи алънбст

شیخ پنداشت که مستیم زماء العنبست

Дар шаби ҳиҷри худоро блбм на лаби лаъл

در شب هجر خدا را بلبم نه لب لعل

То бибинанди марои халқ ки ҷонами блбст

تا ببینند مرا خلق که جانم بلبست

Биҷузи он холи сияҳ каз рух ту гашта аён

بجز آن خال سیه کز رخ تو گشته عیان

Ҳеҷ ҳинд ва нишнидам ки змоҳш насабаст

هیچ هند و نشنیدم که زماهش نسبست

Басари зулф ту тобаст дили ошуфтаи зҷон

بسر زلف تو تابست دل آشفته زجان

Рӯзи хуш ҳеҷ набинад ки гирифтор шабаст

روز خوش هیچ نبیند که گرفتار شبست