Зшўри он лаби ширин ки дар ҷаҳони андохт

زشور آن لب شیرین که در جهان انداخت

Гумон макун ки шукр дар миёни тавон андохт

گمان مکن که شکر در میان توان انداخت

Чаҳ нақшҳо ки аён шуд зсими сода ӯ

چه نقشها که عیان شد زسیم ساده او

Зтрҳи кӣна ки он моҳи меҳрбони андохт

زطرح کینه که آن ماه مهربان انداخت

Сухани знқтаҳ мавҳум рафту бози ҳаким

سخن زنقطه موهوم رفت و باز حکیم

Ҳадиси лаъли сухангӯят дар миёни андохт

حدیث لعل سخنگویت در میان انداخت

Бсҳни боғ на гулҳои оташинаст ин

بصحن باغ نه گلهای آتشین است این

Ки акс рӯй ту оташ бабўсатон андохт

که عکس روی تو آتش ببوستان انداخت

Чаҳ ҷилва буд ки ҳасан ту кард бе парда

چه جلوه بود که حسن تو کرد بی پرده

Чаҳ фитна буд ки мӯии ту дар миёни андохт

چه فتنه بود که موی تو در میان انداخت

Зтни ғайр рҳоӣӣ наёфт бо ҳамаи ҷаҳд

زطن غیر رهائی نیافت با همه جهد

Агар чаҳ исои худро босмони андохт

اگر چه عیسی خود را بآسمان انداخت

Сиррии бҳлқаҳ ушшоқ барканд ошиқ

سری بحلقه عشاق برکند عاشق

Бпои дӯст агар сари ниҳоду ҷони андохт

بپای دوست اگر سر نهاد و جان انداخت

Чаҳ шамъи оташӣ ошуфта дошт пинҳонӣ

چه شمع آتشی آشفته داشت پنهانی

Ки шӯри ишқи тўоши шуъла дар забони андохт

که شور عشق تواش شعله در زبان انداخت

Чаҳ ишқи партави шамъи азали алӣ вале

چه عشق پرتو شمع ازل علی ولی

Ки рӯҳ бар дар ӯ чўосмони андохт

که روح بر در او چوآسمان انداخت

Бҳилаҳ бо саги Кувайт гирифтаам улфат

بحیله با سگ کویت گرفته ام الفت

Ки хешро битавонам дар остони андохт

که خویش را بتوانم در آستان انداخت