эй моҳу хур аз оинаи дорони ҷамолат

ای ماه و خور از آینه داران جمالت

Тӯбои хаҷал аз ҷилваи нави хези ниҳолат

طوبی خجل از جلوه نو خیز نهالت

Ҳқо ки фаромӯш кунад чашмаи ҳайвон

حقا که فراموش کند چشمه حیوان

Гар Хизри чшди ҷуръае аз ҷоми зулолат

گر خضر چشد جرعه ای از جام زلالت

На ҳурӣу ғулмони ту кадомӣ ки надидам

نه حوری و غلمان تو کدامی که ندیدم

Ҳўрои бҷмоли туу ғулмони бхсолт

حورا بجمال تو و غلمان بخصالت

Ширинтар аз онӣ ки бигӯянд ҳадисат

شیرین تر از آنی که بگویند حدیثت

Зеботар аз онӣ ки нигоранд мисолат

زیبا تر از آنی که نگارند مثالت

Асбоби парешонеи ушшоқ шудаи ҷамъ

اسباب پریشانی عشاق شده جمع

Пайвастаи баҳами кокулу зулфи хату холат

پیوسته بهم کاکل و زلف خط و خالت

Дар ҷайби насим ар набӯд нофа аз онзлФ

در جیب نسیم ار نبود نافه از آنزلف

Аидл ки кушояди зсбо ё ки шимолат

ایدل که گشاید زصبا یا که شمالت

Шастааст сиришк аз назарами нақши ду олам

شسته است سرشک از نظرم نقش دو عالم

Ҳошо ки бшўӣими здли нақши хаёлат

حاشا که بشوئیم زدل نقش خیالت

Ман шабнами ту чашмаи хуршеди ҷаҳони сӯз

من شبنم تو چشمه خورشید جهان سوز

Ҳайҳот ки андеша тавон кард висолат

هیهات که اندیشه توان کرد وصالت

Даврон ки буд бандаи фармон бар Кувайт

دوران که بود بنده فرمان بر کویت

Имкон чаҳ буд мазҳари осори ҷалолат

امکان چه بود مظهر آثار جلالت

Ҷбрили нигаҳдори қадами манзил ишқ аст

جبریل نگهدار قدم منزل عشق است

Тарсам ки бисӯзад зшъоъши пару болат

ترسم که بسوزد زشعاعش پر و بالت

Гар худ накунӣ васфи худ аз хомаи қудрат

گر خود نکنی وصف خود از خامه قدرت

Кӣ ва ҳам фурӯмояи баради раҳи бкмолт

کی و هم فرومایه برد ره بکمالت

Ошуфтагар аз фурқат хуршед бинолӣ

آشفته گر از فرقت خورشید بنالی

Чун абри ҳамаи халқи бгринди баҳолат

چون ابر همه خلق بگریند بحالت

Чун умр ба беҳуда равад мадҳи алии гӯй

چون عمر به بیهوده رود مدح علی گوی

Он ба ки шавад сарф дар ин раҳи маи всолт

آن به که شود صرف در این ره مه وسالت