То сӯзи дил аз он лаби лаъл намакин аст

تا سوز دل از آن لب لعل نمکین است

Захмӣ ки намаки суда бар ӯ ҳолаташ инаст

زخمی که نمک سوده بر او حالتش اینست

Захм аз мижа дорад дилу дору злби лаъл

زخم از مژه دارد دل و دار و زلب لعل

Вази нофаи мӯи бистару болин ки чунин аст

وز نافه مو بستر و بالین که چنین است

Як чини бҷҳонст ва дар ӯ нофаи оҳӯ

یک چین بجهانست و در او نافه آهو

Гар нест хато ҳар хамӣ аз зулфи ту чин аст

گر نیست خطا هر خمی از زلف تو چین است

Моҳӣу сухани гўӣӣу сарвӣу равонӣ

ماهی و سخن گوئی و سروی و روانی

Гўӣид ки ин мӯъҷиз ё саҳар мубин аст

گوئید که این معجز یا سحر مبین است

Гар чашмаи кавсар ба биҳиштаст аҷаб нест

گر چشمه کوثر به بهشتست عجب نیست

ӯро бнмки зори аҷаби моء муайян аст

او را بنمک زار عجب ماء معین است

Ғулмони бғломӣ дарат мекунад иқрор

غلمان بغلامی درت میکند اقرار

Ҳурати паии хизмат чу яке банда камӣн аст

حورت پی خدمت چو یکی بنده کمین است

Ман худ на бар онам ки тўӣии каъбаи мақсӯд

من خود نه بر آنم که توئی کعبه مقصود

Ҳар кас ки буд ошиқ рӯй ту бар инаст

هر کس که بود عاشق روی تو بر اینست

Хонааст агар каъбаи ту худ хонаи хдоӣӣ

خانه است اگر کعبه تو خود خانه خدائی

Ҷбрил зтў гуфта агар рӯҳ аломин аст

جبریل زتو گفته اگر روح الامین است

Ошуфтаи баради саҷдаи биҷузи кӯии ту ҳошо

آشفته برد سجده بجز کوی تو حاشا

То доғи ғуломии тўоши зеб ҷабин аст

تا داغ غلامی تواش زیب جبین است