Аз сари кӯии ту ҳркў ба саломат ме рафт

از سر کوی تو هرکو به سلامت می‌رفت

Худ ба пешу зи пеши хайл маломат ме рафт

خود به پیش و ز پیش خیل ملامت می‌رفت

Хизр аз майкада чун рафт паии оби ҳаёт

خضر از میکده چون رفت پی آب حیات

Дар даҳон карда сарангушт надомат ме рафт

در دهان کرده سرانگشت ندامت می‌رفت

Монад по дар гул ва як ҷӯии сиришкаш ба канор

ماند پا در گل و یک جوی سرشکش به کنار

Сарв чун дид ки бо он қад ва қомат ме рафт

سرو چون دید که با آن قد و قامت می‌رفت

Хӯни мардуми ҳамаи он чашми сияҳи рехт вале

خون مردم همه آن چشم سیه ریخت ولی

Бӯсаи он лаби ширин ба ғаромат ме рафт

بوسه آن لب شیرین به غرامت می‌رفت

Як фурӯғ аз хам метофт ба таври сино

یک فروغ از خم می تافت به طور سینا

Мӯсои онҷои зи паии касб каромат ме рафт

موسی آنجا ز پی کسب کرامت می‌رفت

Ҳамаи офоқ буд пари зи нишони Лайлӣ

همه آفاق بود پر ز نشان لیلی

Аз чаҳ маҷнӯни паии осор ва аломат ме рафт

از چه مجنون پی آثار و علامت می‌رفت

Ахтари саъд майу байту шарафи ҷоми булӯр

اختر سعد می و بیت و شرف جام بلور

Зоҳид аз диданаш аз бим шӣомт ме рафт

زاهد از دیدنش از بیم شئامت می‌رفت

Шикваи зулфи вайу шоми фироқи ошуфта

شکوه زلف وی و شام فراق آشفته

Суҳбатӣ буд ки то рӯз қиёмат ме рафт

صحبتی بود که تا روز قیامت می‌رفت

Ҳеҷ мушкил накушояд зи мск то ба смок

هیچ مشکل نگشاید ز مسک تا به سماک

Ин суханҳо ба сарангушт имомат ме рафт

این سخن‌ها به سرانگشت امامت می‌رفت