Он чаҳ гул буд ки дар шаҳри з бустон омад

آن چه گل بود که در شهر ز بستان آمد

Вена чаҳ сарваст ки аз боғ ба айвон омад

وین چه سرو است که از باغ به ایوان آمد

Гули куҷо базла кашад дилкаш ва чун сарви чамад

گل کجا بذله کشد دلکش و چون سرو چمد

Сарв кӣ рафт чунин нағз ва хиромон омад

سرو کی رفت چنین نغز و خرامان آمد

Биҷузи он лؤлؤи хандони бъқиқи лаб ӯ

بجز آن لؤلؤ خندان بعقیق لب او

Маъдани лؤлؤ кӣ лаъл Бадахшон омад

معدن لؤلؤ کی لعل بدخشان آمد

Шояд ар сарв чу сӯфӣ бадар ояд бсмоъ

شاید ار سرو چو صوفی بدر آید بسماع

Зонкаҳи булбули бчмни маст ва ҳаддӣ хон омад

زآنکه بلبل بچمن مست و حدی خوان آمد

Пардаи дори ҳарами ҷоҳ ту шуд моҳи зФхр

پرده دار حرم جاه تو شد ماه زفخر

Худ бадаргоҳи ту бо пайкар урён омад

خود بدرگاه تو با پیکر عریان آمد

Ту нишастӣ басманду ҳама мардум гуфтанд

تو نشستی بسمند و همه مردم گفتند

Бар сари боди сабои тахт сулаймон омад

بر سر باد صبا تخت سلیمان آمد

Мерасад теғи бкФ бар сари ман пиндорӣ

میرسد تیغ بکف بر سر من پنداری

Бути паймони шиканам бар сар паймон омад

بت پیمان شکنم بر سر پیمان آمد

Зулфи хам дар хамаш афтод бкФи ошуфта

زلف خم در خمش افتاد بکف آشفته

Сари сўдоздгони боз басомон омад

سر سودازدگان باز بسامان آمد

Обӣ эй соқии мисатони ту бар оташи бФшон

آبی ای ساقی مستان تو بر آتش بفشان

Кин санохони бадарат бо лаб аташон омад

کاین ثناخوان بدرت با لب عطشان آمد

Пери оташкадаи ишқӣ ва ман ҳиндӯят

پیر آتشکده عشقی و من هندویت

Саҷдаи кӯии туами ғоят имон омад

سجده کوی توام غایت ایمان آمد

Дар саҳоб мижаам мавҷ занад сайли сршг

در سحاب مژه ام موج زند سیل سرشگ

Гӯ ба киштӣ биншин Нӯҳ ки тӯфон омад

گو به کشتی بنشین نوح که طوفان آمد