Ту он нае ки ҷафои ту дили бёзорд

تو آن نه ای که جفای تو دل بیازارد

Ҳалокати ғами ту ҷони рафтаи бози орад

هلاکت غم تو جان رفته باز آرد

Бдҳр чун шаби ҳиҷр ту нест поянда

بدهر چون شب هجر تو نیست پاینده

Агар ҳазор чу ялдои шаби дарози орад

اگر هزار چو یلدا شب دراز آرد

Чаҳ ҳоҷатаст боксири коўзрнобст

چه حاجتست باکسیر کاوزرنابست

Мисӣ ки оташи ишқи ту дар гудози орад

مسی که آتش عشق تو در گداز آرد

Агар ки сарсари ишқати ббоғу дашти вазад

اگر که صرصر عشقت بباغ و دشت وزد

На сарви кӯҳ ки бошад боҳтзози орад

نه سرو کوه که باشد باهتزاز آرد

Аз он бидор кунад ишқи ту сари Мансур

از آن بدار کند عشق تو سر منصور

Ки куштагони ту дар ҳашари сарфарози орад

که کشتگان تو در حشر سرفراز آرد

Биё ва парда барафкан бетаи ту дар Фрхоз

بیا و پرده برافکن بتا تو در فرخاز

Ки сўмнот ба пеши тўбти намози орад

که سومنات به پیش توبت نماز آرد

Магари мдиҳ алӣ менавишт ошуфта

مگر مدیح علی مینوشت آشفته

Ки хомааш ҳамаи ашъори длнўози орад

که خامه اش همه اشعار دلنواز آرد