Бо қомати ту боғбони сарв санавбар барканд

با قامت تو باغبان سرو صنوبر برکند

Бо оризати ҳури ҷинон аз хеш зевар барканд

با عارضت حور جنان از خویش زیور برکند

Тарк камон карда бузаи пӯшида аз хатати зира

ترک کمان کرده بزه پوشیده از خطت زره

То ҷавшани андари доварӣ аз Тӯс навзар барканд

تا جوشن اندر داوری از طوس نوذر برکند

Ахтари шинос ар ахтарӣ бо ту намояди ҳам сиррӣ

اختر شناس ار اختری با تو نماید هم سری

Бо гази лаки ғайрат чу хур ӯ чашм ахтар барканд

با گز لک غیرت چو خور او چشم اختر برکند

эй моҳу хури ҳиндӯии ту ҷонҳо асири мӯии ту

ای ماه و خور هندوی تو جانها اسیر موی تو

Дар сўлҷони дили гӯии ту кӣ шавқат аз сар барканд

در صولجان دل گوی تو کی شوقت از سر برکند

Бинмоӣ чашму зулфакон бар боғбон дар бӯстон

بنمای چشم و زلفکان بر باغبان در بوستان

То зимрон берун кунад вази реша ъбҳр барканд

تا ضیمران بیرون کند وز ریشه عبهر برکند

Он тоқи абрӯро малик то бар самои барад аз смк

آن طاق ابرو را ملک تا بر سما برد از سمک

Наққоши қудрат аз фалаки нақши ду пайкар барканд

نقاش قدرت از فلک نقش دو پیکر برکند

Кӣ ақл донад ҷои ту конҷо ки сояд пои ту

کی عقل داند جای تو کانجا که ساید پای تو

РФрФ бимонад аз таку ҷбрил шҳпр барканд

رفرف بماند از تک و جبریل شهپر برکند

Ошуфтаро кӯи соя эй аз офтоби маҳшарӣ

آشفته را کو سایه ای از آفتاب محشری

Гар хаймаи раҳмати набӣ аз саҳн маҳшар барканд

گر خیمه رحمت نبی از صحن محشر برکند