Гар сарв чу болои ту чолок набошад

گر سرو چو بالای تو چالاک نباشد

Вари гул чу ҷамоли ту трбнок набошад

ور گل چو جمال تو طربناک نباشد

Бибок буд тарки бхўнризии мардум

بیباک بود ترک بخونریزی مردم

Чун тарки сияҳи масти ту бибок набошад

چون ترک سیه مست تو بیباک نباشد

Нопок буд аҳримани ҷодӯии раҳзан

ناپاک بود اهرمن جادوی رهزن

Чун ғамзаи хўнризи ту нопок набошад

چون غمزه خونریز تو ناپاک نباشد

Чун оина дар базми сафо покдлӣ нест

چون آینه در بزم صفا پاکدلی نیست

Лекин чу дили аҳли назар пок набошад

لیکن چو دل اهل نظر پاک نباشد

То чашми ту аз зулф бар овехт камандӣ

تا چشم تو از زلف بر آویخت کمندی

Сар нест ки дар он хам фитрок набошад

سر نیست که در آن خم فتراک نباشد

Ин ҳасану сабоҳати згл боғ надидам

این حسن و صباحت زگل باغ ندیدم

Венаи лутфи сухан дар ма афлок набошад

وین لطف سخن در مه افلاک نباشد

Дил нест ки аз ҳасрати он ғунчаи хандон

دل نیست که از حسرت آن غنچه خندان

Чун гули бабраши синаи сад чок набошад

چون گل ببرش سینه صد چاک نباشد

Дар соҳати майхонаи мҷуи икдли ношод

در ساحت میخانه مجو یکدل ناشاد

Ҳар кас ббҳшт омад ғамнок набошад

هر کس ببهشت آمد غمناک نباشد

Он майкадаи файз дар шоҳи вилоят

آن میکده فیض در شاه ولایت

Кодм на ки бар дарга ӯ хок набошад

کادم نه که بر درگه او خاک نباشد

Он хусрави иқлӣми хилофат ки биҷуз ӯ

آن خسرو اقلیم خلافت که بجز او

Каси вориси шоҳаншаҳ лўлок набошад

کس وارث شاهنشه لولاک نباشد

Ошуфтаи бглзори влои ту дар овехт

آشفته بگلزار ولای تو در آویخت

Дар боғ нишоед хас ва хошок набошад

در باغ نشاید خس و خاشاک نباشد