Аз мардуми чашми ту дили зулфат ба яғмо май барад

از مردم چشم تو دل زلفت به یغما می‌برد

Ҷони дастмузди он дуздро каз дузди коло май барад

جان دستمزد آن دزد را کز دزد کالا می‌برد

Туркӣ ки аз малики дилами тоқат ба яғмо май барад

ترکی که از ملک دلم طاقت به یغما می‌برد

Тарки нигоҳаши як танаи яғмои зи танҳо май барад

ترک نگاهش یک‌تنه یغما ز تن‌ها می‌برد

Аз ғамзаи ғоратгараши ирғў ба султон май барам

از غمزه غارتگرش یرغو به سلطان می‌برم

Бе боки байн каз чобукии дил бемуҳобо май барад

بی‌باک بین کز چابکی دل بی‌محابا می‌برد

Гуфтам ба холаш кӣ сияҳ бигурез аз ин оташкада

گفتم به خالش کی سیه بگریز از این آتشکده

Гуфто дар оташи ҷойгаҳи ҳиндӯ ба ъмдо май барад

گفتا در آتش جایگه هندو به عمدا می‌برد

Зулфаши шикани андари шикани чашмаш ба қасди ҷони ман

زلفش شکن اندر شکن چشمش به قصد جان من

Ин ҷодӯ ва он роҳзан ё мекашад ё май барад

این جادو و آن راهزن یا می‌کشد یا می‌برد

Дили габру ваии зардушт ӯ имони ман дар мушт ӯ

دل گبر و وی زردشت او ایمان من در مشت او

Хӯни дилами ангушт ӯ аз баҳри ҳино май барад

خون دلم انگشت او از بهر حنا می‌برد

Он тарк Озарбойҷон афрӯхтам Озарбойҷон

آن ترک آذربایجان افروختم آذربایجان

Боди сабои хокистарам инак ба саҳро май барад

باد صبا خاکسترم اینک به صحرا می‌برد

Он наргиси хумор ӯ ва он зулф чун зуннор ӯ

آن نرگس خمار او و آن زلف چون زنار او

Гоҳе ба дайрам мекашад гуҳ дар килисо май барад

گاهی به دیرم می‌کشد گه در کلیسا می‌برد

Шояд ки то ошуфтаро ҷонвораад аз ин бало

شاید که تا آشفته را جان وارهد از این بلا

Бар домани зулф батон дасти тавалло май барад

بر دامن زلف بتان دست تولا می‌برد