То равад ҷон аз тан мо ме равад

تا رود جان از تن ما می‌رود

Донад ин маънӣ ба ъмдо ме равад

داند این معنی به عمدا می‌رود

Дил нагирад баъд аз ин ӣнҷои қарор

دل نگیرد بعد از این اینجا قرار

Дилбараш ҳарҷо ҳаст онҷо ме равад

دلبرش هرجا هست آنجا می‌رود

Хори дебои трсмш бар по равад

خار دیبا ترسمش بر پا رود

Гар ки худ бар фарш дебо ме равад

گر که خود بر فرش دیبا می‌رود

Фавҷи ғамзаи ҷоба ҷо дода қарор

فوج غمزه جابه‌جا داده قرار

Тарки яғмое ба яғмо ме равад

ترک یغمایی به یغما می‌رود

То ки гирад файзӣ аз лаълаши Масеҳ

تا که گیرد فیضی از لعلش مسیح

Мурдаи сони сӯяш масеҳо ме равад

مرده‌سان سویش مسیحا می‌رود

Ашки ман ҳршб ба парвини ақди баст

اشک من هرشب به پروین عقد بست

Тири оҳам бар сурайё ме равад

تیر آهم بر ثریا می‌رود

Он писарро бар падари баси Фхрҳост

آن پسر را بر پدر بس فخرهاست

Фахри мардумгар ба обо ме равад

فخر مردم گر به آبا می‌رود

Дили з кӯяш мекунад азми сафар

دل ز کویش می‌کند عزم سفر

Булбул аз гулшан ба ғавғо ме равад

بلبل از گلشن به غوغا می‌رود

Бар сари зулф батон дили баста Эй

بر سر زلف بتان دل بسته‌ای

Умрати ошуфта ба савдо ме равад

عمرت آشفته به سودا می‌رود

Сари буна бар даргаи шоҳи Наҷаф

سر بنه بر درگه شاه نجف

Кори дрўишоно ба мавло ме равад

کار درویشانا به مولا می‌رود

Лаъл дорад аз лаби ту обу ранг

لعل دارد از لب تو آب و رنگ

Дар зи чашми мо ба дарё ме равад

در ز چشم ما به دریا می‌رود