Мисатони ту аз ҷоми азали бодаи хўроннд

مستان تو از جام ازل باده خورانند

То субҳи абад аз ду ҷаҳони бихброннд

تا صبح ابد از دو جهان بیخبرانند

Дар роҳи талаби сари бунаади толиби мақсӯд

در راه طلب سر بنهد طالب مقصود

Онон ки биноланд зпои нави сФроннд

آنان که بنالند زپا نو سفرانند

Зӯҳҳоди пас аз зуҳди бмихонаҳи гроинд

زهاد پس از زهد بمیخانه گرایند

Як умр нишоед ки бғФлт гузаронанд

یک عمر نشاید که بغفلت گذرانند

Дар боғи биё то ки бибинӣ гулу булбул

در باغ بیا تا که ببینی گل و بلبل

Аз шавқи ҳамаи наъраи занони ҷомаи дроннд

از شوق همه نعره زنان جامه درانند

Шнът напасанданд бзнҷирии зулфат

شنعت نپسندند بزنجیری زلفت

Онон ки гирифтори бойен банд гаронанд

آنان که گرفتار باین بند گرانند

Чавгони туро кӣ сари гӯй чу манӣ ҳаст

چوگان تو را کی سر گوی چو منی هست

КоФтодаҳ чу гӯ дар сами асб ту саронанд

کافتاده چو گو در سم اسب تو سرانند

Бигузар сӯии бтхонаҳ ки гирданд пушаймон

بگذر سوی بتخانه که گردند پشیمان

Қавмӣ ки бони лаъибат биҷон нигаронанд

قومی که بآن لعبت بیجان نگرانند

Хафоаш надорад хабар аз партави хуршед

خفاش ندارد خبر از پرتو خورشید

Ин қавми маломатгари мо бе бсроннд

این قوم ملامتگر ما بی بصرانند

Ошуфтаи биҷузи ман ки аз он шамъ шудам давр

آشفته بجز من که از آن شمع شدم دور

Парвона надидем ки аз базм баронанд

پروانه ندیدیم که از بزم برانند

Фарҳоди ту шукри лабам эй хусрави хубон

فرهاد تو شکر لبم ای خسرو خوبان

Дар шаҳр агарчӣ ҳама ширин писаронанд

در شهر اگرچه همه شیرین پسرانند