Хира шуд ишқ ки аз ақлам неру баравад

خیره شد عشق که از عقلم نیرو برود

Чун бчўгон бизанӣ лоҷарамат гӯ баравад

چون بچوگان بزنی لاجرمت گو برود

Сарви озода чаҳ ҳддошт ки ояд бо ту

سرو آزاده چه حدداشت که آید با تو

Пеши рӯяти бачаи ҷилваи гул хушбӯ баравад

پیش رویت بچه جلوه گل خوشبو برود

Бо насими саҳарӣ буд магари буи касе

با نسیم سحری بود مگر بوی کسی

Ки чу шамъи саҳарии ҷонам бо ӯ баравад

که چو شمع سحری جانم با او برود

Қӯти панҷа ишқаст ббозўӣ батон

قوت پنجه عشق است ببازوی بتان

Ту мапиндор ки ин зӯр збозў баравад

تو مپندار که این زور زبازو برود

Никмрди онкӣ чу ошуфтаи гурезади бадарат

نیکمرد آنکه چو آشفته گریزد بدرت

Гӯи биёи зишт ки аз кӯии ту некӯ баравад

گو بیا زشت که از کوی تو نیکو برود

Гарчи бар дашти хутани оҳӯӣ мишкӣн гузарад

گرچه بر دشت ختن آهوی مشکین گذرد

Нишнидам ки Бамаи як хутан оҳӯ баравад

نشنیدم که بمه یک ختن آهو برود

Тӯтии боғи влои туам эй шери худо

طوطی باغ ولای توام ای شیر خدا

Мҳл аз гулшанати ин мурғи сухан гӯ баравад

مهل از گلشنت این مرغ سخن گو برود

Аз чаҳ аз чашмтар ман бкнорӣ эй сарв

از چه از چشم تر من بکناری ای سرو

Сарви гулзори куҷо аз тараф ҷӯ баравад

سرو گلزار کجا از طرف جو برود