эй чашм бидон здиднти давр

ای چشم بدان زدیدنت دور

Зулмаст фироқи зулмату нур

ظلم است فراق ظلمت و نور

Мо чашм бадӣгарон надорем

ما چشم بدیگران نداریم

Вақфаст назар биравӣ манзур

وقف است نظر بروی منظور

Дар ҳашар ки навбат нашӯр аст

در حشر که نوبت نشور است

Ҳангоми бурузи ҳукму маншур

هنگام بروز حکم و منشور

Ошиқи брзои дӯсти толиб

عاشق برضای دوست طالب

Зоҳиди бҳўои ҷинати вҳўр

زاهد بهوای جنت وحور

Ҳар кас ки бхоки кӯй ту хуфт

هر کس که بخاک کوی تو خفت

Аз ҷо наравад бнФхаҳи сувар

از جا نرود بنفخه صور

Мстсқии ишқ кӣ шикебад

مستسقی عشق کی شکیبد

Аз кавсару слсбилу кофур

از کوثر و سلسبیل و کافور

Ҳар кас ки асири зулф ёр аст

هر کس که اسیر زلف یار است

Бошад хабараши зшоми диҷўр

باشد خبرش زشام دیجور

Ков шуд бҳлоки хеши ночор

کاو شد بهلاک خویش ناچار

Бобоз чу панҷа кард ъсФўр

باباز چو پنجه کرد عصفور

Ишқат натавон наҳуфт дар дил

عشقت نتوان نهفت در دل

Оташ нашавад ба пардаи мастур

آتش نشود به پرده مستور

Имон на ба рӯза ва намоз аст

ایمان نه به روزه و نماز است

Зоҳид нашӯй бхўиши мағрур

زاهد نشوی بخویش مغرور

эй оби ҳаёт раҳматӣ кун

ای آب حیات رحمتی کن

Каз ҳиҷри ту сӯхти ҷони маҳҷӯр

کز هجر تو سوخت جان مهجور

Ҳар чанд здидаҳ давр рафтӣ

هر چند زدیده دور رفتی

Ҳошо ки зчшми дили шӯии давр

حاشا که زچشم دل شوی دور

Ошуфта ки буд онкӣ оварад

آشفته که بود آنکه آورد

Шукри занӣу асали ззнбўр

شکر زنی و عسل ززنبور

То меҳри алии бсинаҳ ҷо кард

تا مهر علی بسینه جا کرد

Шуд каъбаи дил чу байти маъмур

شد کعبه دل چو بیت معمور

То пои саг дараш бабўсам

تا پای سگ درش ببوسم

Ман ҷаҳд кунам бақадр мақдӯр

من جهد کنم بقدر مقدور