Кард вақфи ғайри лаъли шаккарини хеш ро
کرد وقف غیر لعل شکرین خویش را
Бар магаси охир сало зад ангабини хеш ро
بر مگس آخر صلا زد انگبین خویش را
Хати гирифтаи гирди лаби гӯ ё сулаймони рахт
خط گرفته گرد لب گو یا سلیمان رخت
То задаст аҳриман гирад нигини хеш ро
تا زدست اهرمن گیرد نگین خویش را
Соҳирон ҷамъанд гӯи он чашми ҷодӯи як назар
ساحران جمعند گو آن چشم جادو یک نظر
Баҳри аъҷори оради он саҳари мубини хеш ро
بهر اعجار آرد آن سحر مبین خویش را
Дар садафи парвардаи чашмами лؤлؤи рангини зошк
در صدف پرورده چشمم لؤلؤ رنگین زاشک
То нисор ту кунад дар смини хеш ро
تا نثار تو کند در ثمین خویش را
Офат дайнанд ин кофари дилони порсӣ
آفت دینند این کافر دلان پارسی
Порсоёни гӯ нигаҳ доранд дайни хеш ро
پارسایان گو نگه دارند دین خویش را
Афъии зулфати бқсди мардуми чашмони тест
افعی زلفت بقصد مردم چشمان تست
Гар ғизоли чини бияндешади камӣни хеш ро
گر غزال چین بیندیشد کمین خویش را
Мурда зинда мекунад трсоӣӣ аз лаб эй сипеҳр
مرده زنده میکند ترسائی از لب ای سپهر
Мужда ӣ даҳ исо гардун нишин хеш ро
مژده ی ده عیسی گردون نشین خویش را
Чун матоъи дайну дил омода дидам лоҷарам
چون متاع دین و دل آماده دیدم لاجرم
Муштарии гаштами маи Зуҳраи ҷабини хеш ро
مشتری گشتم مه زهره جبین خویش را
Ошиқон бо пардаи дори дӯст муҳаррам гашта анд
عاشقان با پرده دار دوست محرم گشته اند
Осмон дорад амини рӯҳи аломини хеш ро
آسمان دارد امین روح الامین خویش را
Юсуф сонӣат хондам лек бо Юсуфи биё
یوسف ثانیت خواندم لیک با یوسف بیا
То мақдам башмурд ӯ Дуюмин хеш ро
تا مقدم بشمرد او دومین خویش را
Осмонои арши аъзам ҷустаам андари замин
آسمانا عرش اعظم جسته ام اندر زمین
Кӣ бърши ту даҳуми хоки замини хеш ро
کی بعرش تو دهم خاک زمین خویش را
Ҳар каси ошуфтаи бзлФ тобдорӣ шуд асир
هر کس آشفته بزلف تابداری شد اسیر
Ман бабр бигрифтаам ҳабли алмтини хеш ро
من ببر بگرفته ام حبل المتین خویش را
Риштаи меҳри алии ҳабли аллоҳи мутлақ буд
رشته مهر علی حبل الله مطلق بود
Ман зи каф ҳаргиз нахоҳам дод дайни хеш ро
من ز کف هرگز نخواهم داد دین خویش را