Ҳамаи шаби ҳам сафари бод саҳаргоҳ шудам

همه شب هم سفر باد سحرگاه شدم

Каз маи харгаҳии хештан огоҳ шудам

کز مه خرگهی خویشتن آگاه شدم

Ту насими саҳарӣ огаҳят ҳаст змн

تو نسیم سحری آگهیت هست زمن

Ки ман сӯхтаи ?ути шамъ саҳаргоҳ шудам

که من سوخته ات شمع سحرگاه شدم

Гуфтам аз оҳи ман ин хайма нилӣ барпост

گفتم از آه من این خیمه نیلی برپاست

Моҳ мегуфт маниши қубба харгоҳ шудам

ماه میگفت منش قبه خرگاه شدم

То магари роҳ барам дар хами онзлФи сиёҳ

تا مگر راه برم در خم آنزلف سیاه

Худ зср то бқдми ҳамравиш оҳ шудам

خود زسر تا بقدم همروش آه شدم

Шайх шуд ҳам сафару баради сӯй савмиъа ам

شیخ شد هم سفر و برد سوی صومعه ام

Ду қадами ҳамраҳ ӯ рафтам ва гумроҳ шудам

دو قدم همره او رفتم و گمراه شدم

Ранҷ Кирмон диҳадам суҳбати ағёри бадал

رنج کرمان دهدم صحبت اغیار بدل

Ҳамчуи Айюби здрди ғамат огоҳ шудам

همچو ایوب زدرد غمت آگاه شدم

Посбон кард гумонам ки саг кӯй ваем

پاسبان کرد گمانم که سگ کوی ویم

Бас ки ман дар сари кӯяши гуҳ ва бегоҳ шудам

بس که من در سر کویش گه و بیگاه شدم

То куҷо хайма задӣ кат набӯд ному нишон

تا کجا خیمه زدی کت نبود نام و نشان

Ки змоҳӣ баталаб бар зибр моҳ шудам

که زماهی بطلب بر زبر ماه شدم

Дайн ва дил дода паии ишқ батон ошуфта

دین و دل داده پی عشق بتان آشفته

Ман чаро муштарии ин ғам ҷонкоҳ шудам

من چرا مشتری این غم جانکاه شدم

Саги асҳоби рқим арча ба худ ме болад

سگ اصحاب رقیم ارچه به خود می‌بالد

Фмри ман ин ки алиро саг даргоҳ шудам

فمر من این که علی را سگ درگاه شدم