Ҳимматии соқио ки махмурам

همتی ساقیا که مخمورم

Миннатӣ на ба қалби ранҷурам

منتی نه به قلب رنجورم

Дард сар дорам аз фусурдаи дилон

درد سر دارم از فسرده‌دلان

Оташии зани зоби ангурам

آتشی زن زآب انگورم

Парда бурдор зотши сино

پرده بردار زآتش سینا

То бисӯзӣ ҳиҷоби мастурам

تا بسوزی حجاب مستورم

Аз ту кашф ғтоء ояду бас

از تو کشف غطاء آید و بس

Бахш дар дида яқин наварам

بخش در دیده یقین نورم

Бас ки шавқи асал ба сар дорам

بس که شوق عسل به سر دارم

Карда дар хонаи ҷои занбӯрам

کرده در خانه جای زنبورم

Бо ҳавои шакарлабон чаҳ аҷаб

با هوای شکرلبان چه عجب

Рахнагар дар саро кунад мӯрам

رخنه گر در سرا کند مورم

Ман ба чанголи шоҳбози ғамат

من به چنگال شاهباز غمت

Чун асири аўФтодаҳи ъсФўрм

چون اسیر اوفتاده عصفورم

Хез ва аз хоки роҳи михўорон

خیز و از خاک راه میخواران

Серума Эй кун ба дидаи кӯрам

سرمه‌ای کن به دیده کورم

Ин ҳўснокӣам ки дар сар ҳаст

این هوسناکی‌ام که در سر هست

Охир аз ишқ мекунад даврам

آخر از عشق می‌کند دورم

Узр мехоҳамат зи булҳавасӣ

عذر می‌خواهمت ز بوالهوسی

Дорӣ эй ишқгар ту маъзӯрам

داری ای عشق گر تو معذورم

Нофа бигушо сабо аз он сари зулф

نافه بگشا صبا از آن سر زلف

Зонкаҳ ба гашта захми носўрм

زآنکه به گشته زخم ناسورم

Оташии зани зи ишқ бар ҷонам

آتشی زن ز عشق بر جانم

Тоза кун он таҷаллии таврам

تازه کن آن تجلی طورم

Он биҳиштам биор дар маҷлис

آن بهشتم بیار در مجلس

Ки раҳонеи зи ҷинату ҳурам

که رهانی ز جنت و حورم

Шайхрогар ғурур аз амал аст

شیخ را گر غرور از عمل است

Ман зи афви Карими мағрурам

من ز عفو کریم مغرورم

Ман ошуфтаи мадҳи ҳайдару ол

من آشفته مدح حیدر و آل

Ки ҷузи ин кор нест мақдӯрам

که جز این کار نیست مقدورم