Ба чеҳраи ?ут шуда он зулфи машки фоми ниқоб

به چهره‌ات شده آن زلف مشک‌فام نقاب

Бидон сифат ки ҳўосл ба зери пари уқоб

بدان صفت که حواصل به زیر پر عقاب

Туро бзлФи нижанди омадаи ҳиҷоби ҷамол

تو را بزلف نژند آمده حجاب جمال

Ки дӯди тира бар оташкада шудааст ҳиҷоб

که دود تیره بر آتشکده شده است حجاب

На дили хароб ту шуд зоўлини назар эй ишқ

نه دل خراب تو شد زاولین نظر ای عشق

Барои чист ки лашкаркашии бмлки хароб

برای چیست که لشکرکشی بملک خراب

Зсими хоми ту абрешими дилами бгсихт

زسیم خام تو ابریشم دلم بگسیخت

Каманди тофтаи шаст хами бчҳраҳи мтоб

کمند تافته شصت خم بچهره متاب

Ббоғбон ки бигӯед ҳадис аз он лаби лаъл

بباغبان که بگوید حدیث از آن لب لعل

Ки хӯн халқ бихӯрад он ду ғунчаи сироб

که خون خلق بخورد آن دو غنچه سیرآب

Паии газанди дилами зулф бар рахти ларзон

پی گزند دلم زلف بر رخت لرزان

Чу ақрабӣ ки барояд бсир дар маҳтоб

چو عقربی که برآید بسیر در مهتاب

Даҳони танг ту ронӣаст ҷой гуфт ва шунид

دهان تنگ تو رانیست جای گفت و شنید

Ки фориғами зсؤолш ки нест ҷои ҷавоб

که فارغم زسؤالش که نیست جای جواب

Куҷои сафинаи длрои сукӯн падед ояд

کجا سفینه دلرا سکون پدید آید

Маро ки мардуми дидаи фитода дар ғарқоб

مرا که مردم دیده فتاده در غرقاب

Туро ки об ҳаётаст дар кафи аисоқӣ

تو را که آب حیات است در کف ایساقی

Биёу ташнаи лабиро бҷръаҳ дарёб

بیا و تشنه لبی را بجرعه دریاب

Туро ки нафаси парастӣ чаҳ лофи ҳақи гўӣист

تو را که نفس پرستی چه لاف حق گوئیست

Магӯ ки бошад ошуфтаи муддаии каззоб

مگو که باشد آشفته مدعی کذاب