Дар силсилаи оради коши он зулфи диловезам

در سلسله آرد کاش آن زلف دلاویزم

То шӯри дили шайдои зони силсилаи ангезам

تا شور دل شیدا زآن سلسله انگیزم

Ҳалвоӣ лабат гуфтам кӣ даст диҳад гуфто

حلوای لبت گفتم کی دست دهد گفتا

Мӯрон чу ҳуҷуми оранд бар лаъли шикаррезам

موران چو هجوم آرند بر لعل شکرریزم

Соқии з дирам омад бо оташи сайёла

ساقی ز درم آمد با آتش سیاله

КоФтод аз он оташ дар хирқаи пурҳизум

کافتاد از آن آتش در خرقه پرهیزم

Гуфтам ба хам зулфаш баргӯ ба чаҳ корстӣ

گفتم به خم زلفش برگو به چه کارستی

Гуфто ба мау хуршеди ман ғолияи мибизм

گفتا به مه و خورشید من غالیه میبیزم

Ман съўаҳи мискинами ту арбадаи ҷӯи шоҳин

من صعوه مسکینم تو عربده‌جو شاهین

Бо чун ту қавии бозуи кӯи қувва ки бстизм ?

با چون تو قوی‌بازو کو قوه که بستیزم؟

Аз тезии пайконами ҳошо ки ҳазар бошад

از تیزی پیکانم حاشا که حذر باشد

То рахна ба ҷон карда тири назари тезам

تا رخنه به جان کرده تیر نظر تیزم

Фарҳоди ту ширинами маҷнӯн ту Лайлоем

فرهاد تو شیرینم مجنون تو لیلایم

На дар ҳаваси шукр чун хусрави парвизам

نه در هوس شکر چون خسرو پرویزم

Сарви омада дар ҷавлони гул сар зада дар бустон

سرو آمده در جولان گل سر زده در بستان

Бархезу гул афшон кун эй гулбуни нўхизм

برخیز و گل افشان کن ای گلبن نوخیزم

Дар силсила Эй зад чанг ҳар кас ба тмноӣӣ

در سلسله‌ای زد چنگ هر کس به تمنائی

Ман ҳам ба тўлоӣӣ дар зулфи ту овезам

من هم به تولائی در زلف تو آویزم

Аз меҳри алии мастами соқӣ чаҳ диҳии соғар

از مهر علی مستم ساقی چه دهی ساغر

Чун бода софӣ ҳаст дардаши з чаҳомезам ?

چون باده صافی هست دردش ز چه آمیزم؟

Аз гармии рӯз ҳашар набӯд чу мФри кас ро

از گرمی روز حشر نبود چو مفر کس را

Дар сояи ту ночор боист ки бигурезам

در سایه تو ناچار بایست که بگریزم