эй ишқи ту афканди соя ӣ басарам

همای عشق تو افکند سایه ی بسرم

Фитод салтанати рӯзгор аз назарам

فتاد سلطنت روزگار از نظرم

Здўри маҷлиси мисатони кушоядати дили танг

زدور مجلس مستان گشایدت دل تنگ

Ман ин футуҳи бадӯри фалак гумон набарам

من این فتوح بدور فلک گمان نبرم

Басаст ҳар чаҳ бағами сарфи гашти умри азиз

بس است هر چه بغم صرف گشت عمر عزیز

Чу ҳаст бодаи бадастами бҳрзаҳ ғам нахӯрам

چو هست باده بدستم بهرزه غم نخورم

Марои бФрқти ту рӯзу шаб буд яксон

مرا بفرقت تو روز و شب بود یکسان

На офтоб диҳад бе ту нур на қамарам

نه آفتاب دهد بی تو نور نه قمرم

Чу шамъи хилватён то бсбҳи мисўзм

چو شمع خلوتیان تا بصبح میسوزم

Ки оядам саҳару сари бпои ту сипарам

که آیدم سحر و سر بپای تو سپرم

Бони умед ки акси ту андар ӯ уфтад

بآن امید که عکس تو اندر او افتد

Биёад рӯй ту доим дар оина нагарм

بیاد روی تو دایم در آینه نگرم

Ба теғати оби ҳаёт ва манам чу мстсқӣ

به تیغت آب حیات و منم چو مستسقی

Ки ҳар чаҳ мекашем ман бқтли ташнаи терм

که هر چه میکشیم من بقتل تشنه ترم

Ғариқи ишқаму пайваста об меҷӯям

غریق عشقم و پیوسته آب میجویم

Ки ман чу моҳӣ аз он оби баҳр бе хабарам

که من چو ماهی از آن آب بحر بی خبرم

Мабод сари ту ифшо шавад бмҳФли ом

مباد سر تو افشا شود بمحفل عام

Бкоми хилватёнро забон чу шамъ барам

بکام خلوتیان را زبان چو شمع برم

Хаёли зулфи ту ошуфтаро парешон кард

خیال زلف تو آشفته را پریشان کرد

Ғам замона мапиндор зад бикдгрм

غم زمانه مپندار زد بیکدگرم

Маро чу ришта меҳр алӣаст ҳабли матин

مرا چو رشته مهر علیست حبل متین

Бойени умеди бҳшр аз сирот дар гузарам

باین امید بحشر از صراط در گذرم