Ҳар ки дар майкада ишқ шуд имрӯзи муқӣм

هر که در میکده عشق شد امروز مقیم

Нест фардои бадалаши орзӯии боғи Наим

نیست فردا بدلش آرزوی باغ نعیم

Гар бподош амал дӯзахем ман чаҳ аҷаб

گر بپاداش عمل دوزخیم من چه عجب

Бинишон оташи ҳиҷрон ки ъзобист ?илем

بنشان آتش هجران که عذابیست الیم

Гӯ шафоат накунад масти марои зоҳиди шаҳр

گو شفاعت نکند مست مرا زاهد شهر

Бар сар хон лӣимон наравад марди Карим

بر سر خوان لئیمان نرود مرد کریم

Хуй бдро нашавад ёри магари марди ғаюр

خوی بدرا نشود یار مگر مرد غیور

Ҳасанро бор кашӣ нест магари ишқи салим

حسن را بار کشی نیست مگر عشق سلیم

Гунаҳ ҳар ду ҷаҳони хоси ман ар шуд ғам нест

گنه هر دو جهان خاص من ار شد غم نیست

Ки худованд кунад афви болтоФи ъмим

که خداوند کند عفو بالطاف عمیم

Биму умеди зҳқсти маро бода биор

بیم و امید زحقست مرا باده بیار

Ки маро нест аз ин халқ на умед ва на бим

که مرا نیست از این خلق نه امید و نه بیم

Буд ошуфтаи ҳавохоҳи ҳусайни шоҳи ҳиҷоз

بود آشفته هواخواه حسین شاه حجاز

Ки сарви ҷон ба раҳ дӯст намӯда таслим

که سرو جان به ره دوست نموده تسلیم