Ман он ним ки биҷузи бори ишқи ёри кашам

من آن نیم که بجز بار عشق یار کشم

Ним ҳмўл ки ҷузи бори дӯсти бори кашам

نیم حمول که جز بار دوست بار کشم

Канора ҷӯй шавам ман збоғи куну макон

کناره جوی شوم من زباغ کون و مکان

Магар чу ҷӯи қади сарви ту дар канори кашам

مگر چو جو قد سرو تو در کنار کشم

Қарори мо зол нест ғайри ҷони бозӣ

قرار ما ز ازل نیست غیر جان بازی

Гумони мадор ки ман даст аз ин қарори кашам

گمان مدار که من دست از این قرار کشم

На мардӣаст гурезон шудани зърсаҳи ишқ

نه مردیست گریزان شدن زعرصه عشق

Зании зсри бунаами бори марди вори кашам

زنی زسر بنهم بار مرد وار کشم

Ману таҳаммул дар ҷаври муддаии ҳошо

من و تحمل در جور مدعی حاشا

Ҷафои муддаӣон аз барои ёри кашам

جفای مدعیان از برای یار کشم

Чу дасти мидҳдми нашъаи муҳаббати дӯст

چو دست میدهدم نشئه محبت دوست

Чаҳ ҳоҷатаст ки дарди сари хумори кашам

چه حاجتست که درد سر خمار کشم

Гули висолаши ошуфта чун бадаст афтод

گل وصالش آشفته چون بدست افتاد

Сазад ббоғ агар миннатии зхори кашам

سزد بباغ اگر منتی زخار کشم

Боони умед ки тозад бхоки ман рӯзӣ

بآان امید که تازد بخاک من روزی

Ҳазор миннат аз он тарки шаҳсавори кашам

هزار منت از آن ترک شهسوار کشم

Агар ғубор дар Муртазо биорад бод

اگر غبار در مرتضی بیارد باد

Ба чашми як ду се майлӣ аз он ғубори кашам

به چشم یک دو سه میلی از آن غبار کشم