Ҳошо ки тавонам гуфт он роз ки ман донам

حاشا که توانم گفت آن راز که من دانم

Коташ фиканд чун шамъи андари лабу дандонам

کاتش فکند چون شمع اندر لب و دندانم

Шаб бар сари болинамгар субҳи сифати оӣӣ

شب بر سر بالینم گر صبح صفت آئی

Чун шамъи саҳаргоҳии сар дар раҳати афшонам

چون شمع سحرگاهی سر در رهت افشانم

Гар чеҳра барафрӯзӣ ҳастӣ марои сӯзӣ

گر چهره برافروزی هستی مرا سوزی

Ман шабнам ва ту хуршеди ҳошо ки баҷои монам

من شبنم و تو خورشید حاشا که به جا مانم

Гар мекашем дар нор вар медиҳем ҷинат

گر می‌کشیم در نار ور می‌دهیم جنت

Ман бандему бандаи сар дар хати фармонам

من بندیم و بنده، سر در خط فرمانم

Ман Вомиқ ва ту узрои узри дгарони Берна

من وامق و تو عذرا عذر دگران برنه

Маҷнӯн ту Лайлоем ишқи ту биёбонам

مجنون تو لیلایم عشق تو بیابانم

Дар банди ту маҳбӯсам бо ҷаври ту мأнўсм

در بند تو محبوسم با جور تو مأنوسم

Дар зикри ту мадҳушаму зиноами ту ҳайронам

در ذکر تو مدهوشم وز نام تو حیرانم

эй меҳри туам дар гули ваии ҷои туам дар дил

ای مهر توام در گِل، وی جای توام در دل

Аз хеш гурезам ҳаст аммо зтў натавонам

از خویش گریزم هست اما ز تو نتوانم

Бурдор зираи хирман эй куштаи боғи ҳасан

بردار ز ره خرمن ای کشته باغ حسن

Рӯзӣ ки занад шуълаи ин оташи пинҳонам

روزی که زند شعله این آتش پنهانم

Маҷмӯ дилӣ будам ошуфта шудам вола

مجموع دلی بودم آشفته شدم واله

Савдои сар зулфӣ кардааст парешонам

سودای سر زلفی کرده است پریشانم

Аз шамъ чаҳ мигўӣии парвона чаҳ миҷўӣӣ

از شمع چه می‌گوئی پروانه چه می‌جوئی

Ту хубтар аз инӣ ман сӯхтатар зонм

تو خوب‌تر از اینی من سوخته‌تر زآنم