Ба куфри зулфи он трсобчаҳ то дайн ва дил додам

به کفر زلف آن ترسابچه تا دین و دل دادم

Салиби риштаи тасбеҳи зоҳиди рафта аз ёдам

صلیب رشته تسبیح زاهد رفته از یادم

Марои зини бастагии баси фахр бар озодагон бошад

مرا زین بستگی بس فخر بر آزادگان باشد

Мабод он дам ки бигушоед зи раҳмати пой , сайёдам

مباد آن دم که بگشاید ز رحمت پای، صیادم

Ним хусрав кигар ширин набошад шукрӣ ҷӯям

نیم خسرو که گر شیرین نباشد شکری جویم

Муқӣми бесутуни ишқи побарҷои Фарҳодам

مقیم بیستون عشق پابرجای فرهادم

зи оби дида оташ зад ба хоками бахти ворунам

ز آب دیده آتش زد به خاکم بخت وارونم

Шудам чун кӯҳу ҳиҷри ту чу коҳӣ дод бар бодам

شدم چون کوه و هجر تو چو کاهی داد بر بادم