Ман ба бедории шабҳои ғамати маърӯфам

من به بیداری شب‌های غمت معروفم

Ба сифоти саги Кувайти снмои мавсуфам

به صِفات سگ کویت صنما موصوفم

Нест маҳрӯмтар аз васли ту кас чун ман зор

نیست محروم‌تر از وصل تو کس چون من زار

Гарчи дар ишқи ту андари ҳамаи ҷои маърӯфам

گرچه در عشق تو اندر همه‌جا معروفم

Ба умедӣ ки дами қатли бубинами рӯят

به امیدی که دم قتل ببینم رویت

Ҷон ба кафи мунтазир аз куштани худ машъуфам

جان به کف منتظر از کشتن خود مشعوفم

То ки акси ту ба бтхонаҳ озар афтод

تا که عکس تو به بتخانه آذر افتاد

Аз ҳарами шавқ ту кардааст Аннани маътӯфам

از حرم شوق تو کرده است عنان معطوفم

Гуфтам ошуфта бирав аз хами зулфаши берун

گفتم آشفته برو از خم زلفش بیرون

Гуфт ҳошо ки гузорами ватани мأлўФм

گفت حاشا که گذارم وطن مألوفم

Ман ки вақфаст забонам ба мдиҳи ҳайдар

من که وقف است زبانم به مدیح حیدر

Ҳоши ллаҳ ки каси ин кор кунад мавқуфам

حاش لله که کس این کار کند موقوفم

Ёр дар парда ва соқӣ бидиҳ он ҷоми сафо

یار در پرده و ساقی بده آن جام صفا

Шояд аз лутфи ту ин парда шавад макшуфам

شاید از لطف تو این پرده شود مکشوفم