Бӯстон боғ биҳиштасту аён май байнам

بوستان باغ بهشتست و عیان می بینم

Нестам одам агар битў дар ӯ биншинам

نیستم آدم اگر بیتو در او بنشینم

Ҳеҷ донеи зчаҳ аз каф нануҳум ҷоми шароб

هیچ دانی زچه از کف ننهم جام شراب

Зонкаҳи акси рухи дилдор дар он май байнам

زآنکه عکس رخ دلدار در آن می بینم

Бигузар аз сурхии ранг ки чу лола дар боғ

بگذر از سرخی رنگ که چو لاله در باغ

Доғ дораст дилу чеҳраи зхўни рангинам

داغ دار است دل و چهره زخون رنگینم

Шаст ва шўӣӣ кунам аз об дар майхона

شست و شوئی کنم از آب در میخانه

То шавам поки магари покдлии бгзинм

تا شوم پاک مگر پاکدلی بگزینم

Доман аз гирди таъаллуқи бФшонм чун сарв

دامن از گرد تعلق بفشانم چون سرو

Шавам озодау доман зҷҳон барчинам

شوم آزاده و دامن زجهان برچینم

Бар ту тангаст ҷаҳон лек бадали ҷилва гарӣ

بر تو تنگ است جهان لیک بدل جلوه گری

То чаҳ вусъат буд оё бадали мискинам

تا چه وسعت بود آیا بدل مسکینم

Бскаҳи ошуфтаи ҳадис аз хами зулф ту навишт

بسکه آشفته حدیث از خم زلف تو نوشت

Нофаи резад чу ғизол аз қалами мишкӣнам

نافه ریزد چو غزال از قلم مشکینم

Яд ва Байзо кунад аз мадҳи ядуллоҳ чу кулем

ید و بیضا کند از مدح یدالله چو کلیم

Мӯъҷизомез буд хомаи саҳари огӣнам

معجز آمیز بود خامه سحر آگینم

Шиква аз муддаӣони ҷуз бар довар набарам

شکوه از مدعیان جز بر داور نبرم

То кашад теғи ду сарро ва бихоҳад кинам

تا کشد تیغ دو سر را و بخواهد کینم

Гуфта будам бтФохри саги кӯии алӣам

گفته بودم بتفاخر سگ کوی علیم

Фахр инаст агар чанд ки камтари зинам

فخر اینست اگر چند که کمتر زینم

Ринду михўораҳу қлошму ошуфтаи шаҳр

رند و میخواره و قلاشم و آشفته شهر

Лек ҷузи мадҳат ҳайдар набӯд ойинам

لیک جز مدحت حیدر نبود آئینم