Ба гулзори ғами ишқи ту ман он мурғи хомӯшам

به گلزار غم عشق تو من آن مرغ خاموشم

Ки шуд аз бими гулчини нағмаи пардозии фаромӯшам

که شد از بیم گلچین نغمه‌پردازی فراموشم

Чу ғунча то ки зад меҳр хамӯшӣ бар даҳони ман

چو غنچه تا که زد مهر خموشی بر دهان من

Ки ман бо сад забон чун сӯсани озодаи хомӯшам

که من با صد زبان چون سوسن آزاده خاموشم

Тан берӯҳам ва чун туами бодоми давр аз ту

تن بی‌روحم و چون توام بادام دور از تو

Намоёнаст ҷои холяти ҷоно дар оғӯшам

نمایانست جای خالیت جانا در آغوشم

Дили хунин чу хам гар мезанад ҷӯшӣ аҷаб набӯд

دل خونین چو خم گر می‌زند جوشی عجب نبود

Ки то ҳаст оташи савдо ба ҷон чун дег дар ҷӯшам

که تا هست آتش سودا به جان چون دیگ در جوشم

Худоро соқиои саҳбо ба ёрон дигар паймо

خدا را ساقیا صهبا به یاران دگر پیما

Ки ман аз ғамзаи он тарки сархуши масту мадҳушам

که من از غمزهٔ آن ترکِ سرخوش مست و مدهوشم

зи шоми ҳиҷри зулфат то қиёмати шиква ҳо дорам

ز شام هجر زلفت تا قیامت شکوه‌ها دارم

Магар субҳӣ шавад толеъ аз он тарафи биногвашам

مگر صبحی شود طالع از آن طرف بناگوشم

Ба ҷони ҳиндӯии зулфу холи он тарки қизилбошам

به جان هندوی زلف و خال آن ترک قزلباشم

Ки карда ҳиндӯии мӯяши ҳазорон ҳалқа дар гӯшам

که کرده هندوی مویش هزاران حلقه در گوشم

Парешон гуфта ошуфта кӣ уфтад қабули шаҳ

پریشان گفته آشفته کی افتد قبول شه

Магари эксири ишқ ту хӯрд бар қалби мағшушам

مگر اکسیر عشق تو خورد بر قلب مغشوشم

Ба зери бори исён мондаам дар ин сафар ёрб

به زیر بار عصیان مانده‌ام در این سفر یارب

Магари дасти худои бор гарон бардорад аз дӯшам

مگر دست خدا بار گران بردارد از دوشم