Шаб васласт биёи бода ба соғар фиканем

شب وصل است بیا باده به ساغر فکنیم

Хона хулдаст ба соғар мекавсар фиканем

خانه خلد است به ساغر می کوثر فکنیم

Дами ғанимати шимури ин дам ки лабат бар лаб ӯст

دم غنیمت شمر این دم که لبت بر لب اوست

Айши ин дами з чаҳ рӯ бар дам дигар фиканем

عیش این دم ز چه رو بر دم دیگر فکنیم

Зон даҳони шаккарини ҳарф мукаррар гӯйем

زان دهان شکرین حرف مکرر گوییم

Оташӣ бар ҷигари қанд мукаррар фиканем

آتشی بر جگر قند مکرر فکنیم

Холи мишкӣни ту бар миҷмари рух май сӯзад

خال مشکین تو بر مجمر رخ می‌سوزد

Кӯи сапандӣ ки ба шукрона ба миҷмар фиканем

کو سپندی که به شکرانه به مجمر فکنیم

То дам нашутур мижгони ту хўнриз шуда

تا دم نشتر مژگان تو خونریز شده

То раги дидаи ҳама бар дам нашутур фиканем

تا رگ دیده همه بر دم نشتر فکنیم

Шояд ахтари шимурами хуоне ва аз аҳл расад

شاید اختر شمرم خوانی و از اهل رسد

Бас ки аз нӯки мижаи кӯи лаб ва ахтар фиканем

بس که از نوک مژه کو لب و اختر فکنیم

Бе ту Лутфӣ набӯд хўобгаҳи дебо ро

بی‌تو لطفی نبود خوابگه دیبا را

Хору хошоки ҳамон ба ки ба бистар фиканем

خار و خاشاک همان به که به بستر فکنیم

Ваа ки ҳар лаҳза шавад зардии рухсори фузун

وه که هر لحظه شود زردی رخسار فزون

Белабат ҳарчӣ ба соғар меаҳмар фиканем

بی‌لبت هرچه به ساغر می احمر فکنیم

Гар ниёеи ту ба ваъда ба сари болинам

گر نیایی تو به وعده به سر بالینم

Доварӣ аз ту ҳамон ба ки ба довар фиканем

داوری از تو همان به که به داور فکنیم

Ори дорӣ агар аз бандагии ошуфта

عار داری اگر از بندگی آشفته

Хештанро ба дар хоҷа қанбар фиканем

خویشتن را به در خواجه قنبر فکنیم

Пардаи бодаи кашонгар бадарӣ эй зоҳид

پرده باده‌کشان گر بدری ای زاهد

Парда аз кори ту дар ҳардуи ҷаҳони брФкним

پرده از کار تو در هردو جهان برفکنیم