Сар қадам кардам зи шавқу даст аз по май кашам

سر قدم کردم ز شوق و دست از پا می‌کشم

Дар раҳат эй каъба кӣ миннати зи инҳо май кашам

در رهت ای کعبه کی منت ز این‌ها می‌کشم

Ман ки аз Баҳрайни дидаи доман пургавҳар аст

من که از بحرینِ دیده دامن پُرگوهر است

Кӣ куҷои миннати зи ғаввосу зи дарё май кашам ?

کی کجا منت ز غواص و ز دریا می‌کشم؟

Зарраам аммо ба рақси андари ҳавои офтоб

ذره‌ام اما به رقص اندر هوای آفتاب

Нестам хафоаш то ҳасрати зи ҳрбо май кашам

نیستم خفاش تا حسرت ز حربا می‌کشم

эй насими субҳ агар аз он сари кӯ май рисӣ

ای نسیم صبح اگر از آن سر کو می‌رسی

Хоки роҳати серума вааш дар чашми мино май кашам

خاک راهت سرمه‌وَش در چشم مینا می‌کشم

Нестам девона то нашиносам аз ағёри ёр

نیستم دیوانه تا نشناسم از اغیار یار

Хешро маҷнӯни сифат дар кӯии Лайло май кашам

خویش را مجنون‌صفت در کوی لیلا می‌کشم

Танг шуд чун чашми сӯзани шаҳрам аз савдои ишқ

تنگ شد چون چشم سوزن شهرم از سودای عشق

Рахти худ охир аз ин савдо ба саҳро май кашам

رخت خود آخر از این سودا به صحرا می‌کشم

Ончии Вомиқи дидау Фарҳоду маҷнӯн дар ҷаҳон

آنچه وامق دیده و فرهاد و مجنون در جهان

Ман ба дӯши андари ғамати ин бор танҳо май кашам

من به دوش اندر غمت این بار تنها می‌کشم

Гуфт лаълат : рӯҳи бахшам аз табассум чун Масеҳ

گفت لعلت: روح‌بخشم از تبسم چون مسیح

Гуфт хатат : ман ба хӯни халқи тғро май кашам

گفت خطت: من به خون خلق طُغرا می‌کشم

Лоҷарам аз захмаи мутриб дар афғонаст чанг

لاجرم از زخمه مطرب در افغان است چنگ

То нагӯйӣ ман зи ишқати нола беҷо май кашам

تا نگویی من ز عشقت ناله بی‌جا می‌کشم

Ҳарки тухм ифшоанд имрӯз ва кунад фардои дарав

هرکه تخم افشاند امروز و کند فردا درو

Ман надорам тухмӣу хиҷлати зи фардо май кашам

من ندارم تخمی و خجلت ز فردا می‌کشم

Лоҷарам ошуфтаам дарвеши маддоҳи алӣ

لاجرم آشفته‌ام درویش مدّاح علی

Хешро дар сояи айвони мавло май кашам

خویش را در سایه ایوان مولا می‌کشم