Аз даҳони ту ҳадисӣ чу бўҳми андешам

از دهان تو حدیثی چو بوهم اندیشم

Уқдаи нуқта мавҳум шавад ҳали пешам

عقده نقطه موهوم شود حل پیشم

То зобрўӣ каҷаш ёфтаам хати амон

تا زابروی کجش یافته ام خط امان

Аз кҷиҳои ту эй чархи куҷои андешам

از کجیهای تو ای چرخ کجا اندیشم

Гар буд соқии мо бар сари паймони аласт

گر بود ساقی ما بر سر پیمان الست

Ман ба паймонаи кашӣ аз ҳамаи мисатони пешам

من به پیمانه کشی از همه مستان پیشم

Шояд аз кеши зчрхми паии қурбони оранд

شاید از کیش زچرخم پی قربان آرند

Зонка қурбонии ту эй бути кофари кешам

زانکه قربانی تو ای بت کافر کیشم

Тоҷи сари хоки раҳати кисвати ман меҳри рахт

تاج سر خاک رهت کسوت من مهر رخت

Дар тариқат аҷабӣ нест агар дарвешам

در طریقت عجبی نیست اگر درویشم

Ман ва бӯсидан нӯшин лаб ба аз асаласт

من و بوسیدن نوشین لب به از عسلست

Ки чу занбӯр зананд аз ҳамаи ҷониби нешам

که چو زنبور زنند از همه جانب نیشم

Мнкаҳ аз новаки хўнризи назари маҷрӯҳам

منکه از ناوک خونریز نظر مجروحم

Оҳ аз он рӯз ки беҳбуди пазиради ришам

آه از آن روز که بهبود پذیرد ریشم

Бар дарат тавқ бгрдн расад ошуфтаи шҳо

بر درت طوق بگردن رسد آشفته شها

Ки сгонт бишуморанд злтФ аз хешам

که سگانت بشمارند زلطف از خویشم

Дашти пургург буд мартаъам едаст худо

دشت پرگرگ بود مرتعم ایدست خدا

Ту бар он гилаи шабонеу миннати он мишм

تو بر آن گله شبانی و منت آن میشم