Дӯстатгар даст дод андеша душман макун
دوستت گر دست داد اندیشه دشمن مکن
Тири длдўзи назарро ғайри ҷон ҷавшан макун
تیر دلدوز نظر را غیر جان جوشن مکن
Пери канъонро бигӯ Юсуфи азиз Миср шуд
پیر کنعان را بگو یوسف عزیز مصر شد
Хештанро мамнӯни абас аз буи пероҳан макун
خویشتن را ممنون عبث از بوی پیراهن مکن
Пои банди сӯзании мондаи Масеҳат бар фалак
پای بند سوزنی مانده مسیحت بر فلک
Гӯи бмрими ришта аз ин даст бар сӯзан макун
گو بمریم رشته از این دست بر سوزن مکن
Ман ки лолстон кунам домону ҷайб аз ашки сурх
من که لالستان کنم دامان و جیب از اشک سرخ
Боғбони гӯ лолаам бар ҷайб ва бар доман макун
باغبان گو لاله ام بر جیب و بر دامن مکن
Ҷавшан хатаст мӯӣ чун зира дар разми ишқ
جوشن خط است موی چون زره در رزم عشق
Кӯраро Довӯд аз фӯлод ва аз оҳан макун
کوره را داود از فولاد و از آهن مکن
Гар дар ояд ёр дар базмати чароғати гӯи бимир
گر در آید یار در بزمت چراغت گو بمیر
Шаб чу тобади офтобати шамъро равшан макун
شب چو تابد آفتابت شمع را روشن مکن
Бехазон дорам гулии шодоб дар гулзори ҳасан
بی خزان دارم گلی شاداب در گلزار حسن
Гӯ ба булбули зоФти боди хазон шеван макун
گو به بلبل زآفت باد خزان شیون مکن
Раҳи мадаи хатро ки гардад чира бар лаъли лабат
ره مده خط را که گردد چیره بر لعل لبت
Хотами ҷамро ту вақфи даст аҳрӣман макун
خاتم جم را تو وقف دست اهریمن مکن
Юсуфии ту хонаи ағёр чун гиреҳгони барра
یوسفی تو خانه اغیار چون گرگان بره
Гар кунӣ онҷои сафари ҷони падар бе ман макун
گر کنی آنجا سفر جان پدر بی من مکن
Гар гулистон боядат аимрғ ҷон башикан қафас
گر گلستان بایدت ایمرغ جان بشکن قفس
Сӯй ҷонон мерӯй худро асир тан макун
سوی جانان میروی خود را اسیر تن مکن
Сарсар маргат кашад дар ин ҳавои чўншмъи умр
صرصر مرگت کشد در این هوا چونشمع عمر
Дар чароғи озрў эй нафаси гӯ равған макун
در چراغ آزرو ای نفس گو روغن مکن
Бо забон бе забонии шарҳи ишқ ошуфта гуфт
با زبان بی زبانی شرح عشق آشفته گفت
Муддаии гӯи сад забони худро ту чу сӯсан макун
مدعی گو صد زبان خود را تو چو سوسن مکن
Васфи ҳайдар кӣ бгнҷд дар ҳамаи куну макон
وصف حیدر کی بگنجد در همه کون و مکان
Оброи беҳудае аташон ба прўизн макун
آبرا بیهوده ای عطشان به پرویزن مکن
Аз алӣу ёздаҳи фарзанд ӯ мгро ба ғайр
از علی و یازده فرزند او مگرا به غیر
Домани мардони мҳл , такя ба муштӣ зан макун
دامنِ مردان مَهِل، تکیه به مشتی زن مکن