Ҳазар кун эй дил аз захми каманди ғамзаи хубон

حذر کن ای دل از زخم کمند غمزه خوبان

Ки аз фӯлод май оради гузари ин оҳанӣни пайкон

که از فولاد می‌آرد گذر این آهنین‌پیکان

Шабии сархуш ба майхона шудам дар ҳалқаи мисатон

شبی سرخوش به میخانه شدم در حلقهٔ مستان

Гуруҳеи пок дил дидам барӣ аз макр ва аз дастон

گروهی پاک دل دیدم بری از مکر و از دستان

Маро каз масҷид ва майхона ронад брҳмн ё шайх

مرا کز مسجد و میخانه راند برهمن یا شیخ

Нишоед хонданам кофар набояд гуфт бо имон

نشاید خواندنم کافر نباید گفت با ایمان

Нпоиии лоҷарами паймон ва лобуд башиканӣ аҳдам

نپایی لاجرم پیمان و لابد بشکنی عهدم

Ки ҳар сангини дилии ночори охири бишиканади паймон

که هر سنگین دلی ناچار آخر بشکند پیمان

Маро дидааст тӯфони хезу оҳам барқ сӯзанда

مرا دیده است طوفان‌خیز و آهم برق سوزنده

Чаҳ миннат дорам аз барқ ва чаҳ хиҷлат дорам аз борон

چه منت دارم از برق و چه خجلت دارم از باران

Бунаи ин орияти ҷома барои нафаси худкома

بنه این عاریت جامه برای نفس خودکامه

Ки чун хуршеди нўроФшони шӯй бо ин тани урён

که چون خورشید نورافشان شوی با این تن عریان

Сияҳ гашта варақ эй дил ба бозори дидаи хуноба

سیه گشته ورق ای دل به بازار دیده خونابه

Ки ҳосил нест ошиқро ба ҷуз аз дидаи гирён

که حاصل نیست عاشق را به جز از دیدهٔ گریان

Чмони сарвӣ чу ман дорӣ агар дар бӯстони дил

چمان سروی چو من داری اگر در بوستان دل

Наёрӣ дар чаман рафтан нахоҳӣ монад дар бустон

نیاری در چمن رفتن نخواهی ماند در بستان

Сари зулфи парешонат ба дасти ғайри камтари даҳ

سر زلف پریشانت به دست غیر کمتر ده

Бибахшо аз сари раҳмати ту бар ошуфтаи ҳайрон

ببخشا از سر رحمت تو بر آشفتهٔ حیران