Шабҳо ббзми ғайри тўӣии шамъи анҷуман

شبها ببزم غیر توئی شمع انجمن

Чун шом кӯр мегузарад ҳар шабии бмн

چون شام کور میگذرد هر شبی بمن

Парвонае ки гирди сарат пар занад манам

پروانه ای که گرد سرت پر زند منم

Дар маҳфилӣ ки рӯй ту шуд шамъи анҷуман

در محفلی که روی تو شد شمع انجمن

Бозоӣ чун насим саҳаргаҳ бабўсатон

بازآی چون نسیم سحرگه ببوستان

То ғунчаи ҳамчуи гули бадарад бар ту перҳан

تا غنچه همچو گل بدرد بر تو پیرهن

Ҳар дил ки шуд бшоми ғарибони зулфи ту

هر دل که شد بشام غریبان زلف تو

То субҳи рӯз ҳашар надорад ғами ватан

تا صبح روز حشر ندارد غم وطن

Онро ки сарву гули баназар ҷилва мекунад

آنرا که سرو و گل بنظر جلوه میکند

Ҳаргизи надидаи сарви глндоми симтн

هرگز ندیده سرو گلندام سیمتن

Исои сифати бмқбраҳи куштагони биё

عیسی صفت بمقبره کشتگان بیا

Каз шавқ ту кунанд қабо бар бадани кафан

کز شوق تو کنند قبا بر بدن کفن

Аз оби чашму оҳи ман эй шӯхи алҳзр

از آب چشم و آه من ای شوخ الحذر

Кин барқи хона сӯзаст он сайл хона кун

کاین برق خانه سوز است آن سیل خانه کن

Зони доми зулфу донаи холат ки бар лабаст

زآن دام زلف و دانه خالت که بر لبست

Юсуфи ҳазор афкании андар чаҳ зқн

یوسف هزار افکنی اندر چه ذقن

Ҳар кас ки гуфт мшг буд аз хто куҷост

هر کس که گفت مشگ بود از ختا کجاست

Некӯи надидаи нофаи онзлФи пуршикан

نیکو ندیده نافه آنزلف پرشکن

Парчин кунад чу ҳалқаи онзлФи мшкбўӣ

پرچین کند چو حلقه آنزلف مشکبوی

Дар ҳар шикан асир кунад оҳӯии хутан

در هر شکن اسیر کند آهوی ختن

Ошуфта аз худӣ бигузар то рисӣ бадваст

آشفته از خودی بگذر تا رسی بدوست

Кандар ҳарими ишқи нгнҷидаҳи мо ва ман

کاندر حریم عشق نگنجیده ما و من

Он хоки арши фарши сари кӯии Муртазо

آن خاک عرش فرش سر کوی مرتضی

Он шаҳсавори арсаи имкони Абулҳасан

آن شهسوار عرصه امکان ابوالحسن