Гӯш бар афсонаи ағёри сангин дил макун
گوش بر افسانه اغیار سنگین‌دل مکن
Корро бар хеш ва бар мо эй санам мушкил макун
کار را بر خویش و بر ما ای صنم مشکل مکن
Мо ризои дӯстро бар худ мақдам доштем
ما رضای دوست را بر خود مقدم داشتیم
Бесабаб дар ҳақи мо андеша ботил макун
بی‌سبب در حق ما اندیشه باطل مکن
Мо зи ту як лаҳзае ороми ҷони ғофил на ем
ما ز تو یک لحظه‌ای آرام جان غافل نه‌ایم
Ин тағофулро бҳли худро зи мо ғофил макун
این تغافل را بِهِل خود را ز ما غافل مکن
Ҷоҳиланд аҳли ҳавас дар илму ишқу ошиқӣ
جاهلند اهل هوس در علم و عشق و عاشقی
Гӯши ҷуз бар қавли ринди олам комил макун
گوش جز بر قول رند عالم کامل مکن
Нест дар аҳди ҷавонону назарбозони сабот
نیست در عهد جوانان و نظربازان ثبات
эй писари ҷузи хизмати перон соҳибдил макун
ای پسر جز خدمت پیران صاحبدل مکن
Чун ба баҳрати гавҳар мақсӯд меуфтад ба каф
چون به بحرت گوهر مقصود می‌افتد به کف
Бо вуҷӯд дар дигар андеша соҳил макун
با وجود در دگر اندیشه ساحل مکن
Нақши рӯят эй санам дар каъбаи дил ҷо гирифт
نقش رویت ای صنم در کعبه دل جا گرفت
Зоб бе Меҳрии зи дили ин нақшро зоил макун
زآب بی‌مهری ز دل این نقش را زایل مکن
Нест ҷоҳил дар миёни моу ҷонони ғайри ҷон
نیست جاهل در میان ما و جانان غیر جان
Гар диҳад ҷононаи борати бим аз ҷоҳил макун
گر دهد جانانه بارت بیم از جاهل مکن
Ҳосили куну макони ошуфтаи меҳр Муртазо аст
حاصل کون و مکان آشفته مهر مرتضی است
Умри худро сарф ҳар савдоӣ беҳосил макун
عمر خود را صرف هر سودای بی‌حاصل مکن