Куштаи деҳқони дуруд дар нигари ин шеваи нав

کشته دهقان درود در نگر این شیوه نو

Хирмани ҳасани туро сабза хат карда дарав

خرمن حسن تو را سبزه خط کرده درو

Ҳасанат аз лашкари хати гашти фирории бҳсор

حسنت از لشکر خط گشت فراری بحصار

Ишқ мо ҳаст худ аз собиқа навмед машав

عشق ما هست خود از سابقه نومید مشو

Хӯша ӣ чинӣ бурдор хӯшае аз хирмани ишқ

خوشه ی چینی بردار خوشه ای از خرمن عشق

Хирман ҳар ду ҷҳонрои нстонди бадви ҷӯ

خرمن هر دو جهانرا نستاند بدو جو

Шамъ бурдор ки ёр омад ва рӯзаст на шаб

شمع بردار که یار آمد و روز است نه شب

Пеши хуршеди фалак шамъ надорад партав

پیش خورشید فلک شمع ندارد پرتو

Шаб васласт назар боз кун ва лаб барбанд

شب وصل است نظر باز کن و لب بربند

Ҳосил умр диҳад оқил бар гуфту шинав

حاصل عمر دهد عاقل بر گفت و شنو

Ҳар киро симу зарӣ будгар ва боз гирифт

هر که را سیم و زری بود گر و باز گرفت

Манаму нақди дили он низ бзлФи ту гарав

منم و نقد دل آن نیز بزلف تو گرو

Гӯ ба перон машав эмин ки мукофотӣ ҳаст

گو به پیران مشو ایمن که مکافاتی هست

Лоҷарами хӯни Сиёвуши талабади Кайхусрав

لاجرم خون سیاوش طلبد کیخسرو

Баси хатарҳо барраи ишқ буд эй солик

بس خطرها بره عشق بود ای سالک

Хизр агар нест далели ту аз ин роҳи Марв

خضر اگر نیست دلیل تو از این راه مرو

Шӯии ошуфтаи сабки бори бмнзли наздик

شوی آشفته سبک بار بمنزل نزدیک

Бори ҷонро бификан дар пай ҷонона бирав

بار جان را بفکن در پی جانانه برو

Кист ҷононаи алии мзҷъ ӯ хоки Наҷаф

کیست جانانه علی مضجع او خاک نجف

Ки бигуфташ биҷуз аз ҳақ набӯд ҳеҷ ғулув

که بگفتش بجز از حق نبود هیچ غلو