Нагушӯд марои зи ёряти кор

نگشود مرا ز یاریت کار

Даст аз дилам эй рафиқ ! бурдор

دست از دلم ای رفیق! بردار

Гирди рухи ман , зи хок он кӯаст

گرد رخ من، ز خاک آن کوست

Ношстаҳи маро ба хок бисипор

ناشسته مرا به خاک بسپار

Рндисти раҳи саломат эй дил !

رندیست ره سلامت ای دل!

Ман кардаам истихора , сад бор

من کرده‌ام استخاره، صد بار

Саҷҷодаи зуҳди ман , ки омад

سجادهٔ زهد من، که آمد

Холӣ аз айбу орӣ аз ор

خالی از عیب و عاری از عار

Пудаш , ҳамагии зи тор чанг аст

پودش، همگی ز تار چنگ است

Тораш , ҳамагии зи пуди зуннор

تارش، همگی ز پود زنار

Холӣ шудаи кӯии дӯст аз дӯст

خالی شده کوی دوست از دوست

Аз бом ва дараш , чаҳ пурсӣ ахбор ?

از بام و درش، چه پرسی اخبار؟

Каз ғайри садо ҷавоб ноед

کز غیر صدا جواب ناید

Ҳарчанд кунӣ саволи такрор

هرچند کنی سؤال تکرار

Гар май пурсӣ : куҷост дилдор ?

گر می‌پرسی: کجاست دلدار؟

Ояд зи садо : куҷост дилдор ?

آید ز صدا: کجاست دلدار؟

Аз баҳри фиреби халқ , домӣ аст

از بهر فریب خلق، دامی است

Ҳон ! то нашӯй бидон гирифтор

هان! تا نشوی بدان گرفتار

Афсӯс ки тақвои баҳоӣ

افسوس که تقوی بهائی

Шуд шуҳра ба риндии охири кор

شد شهره به رندی آخر کار