Ба шаҳри офият , мأўӣ надорам

به شهر عافیت، مأوی ندارم

Бғир аз кӯии ҳурмон , ҷо надорам

بغیر از کوی حرمان، جا ندارم

Ман аз парвона дорам чашми таҳсин

من از پروانه دارم چشم تحسین

зи ушшоқ дигар , парво надорам

ز عشاق دگر، پروا ندارم

Биҳиштам медиҳад ризвон ба тоъат

بهشتم می‌دهد رضوان به طاعت

Сару сомони ин савдо надорам

سر و سامان این سودا ندارم

Баҳоӣ ҷӯяд аз ман зуҳду тақво

بهائی جوید از من زهد و تقوی

Сухани кӯтоҳ , ман инҳо надорам

سخن کوتاه، من اینها ندارم