То кӣ ба таманнои висоли ту ягона
تا کی به تمنای وصال تو یگانه
Ашкам шавад аз ҳар мижа чун сайли равона
اشکم شود از هر مژه چون سیل روانه
Хоҳад ба сар ояд , шаби ҳиҷрони ту ё на ?
خواهد به سر آید، شب هجران تو یا نه؟
эй тири ғаматро дили ушшоқи нишона
ای تیر غمت را دل عشاق نشانه
Ҷамъӣ ба ту машғӯл ва ту ғоиби зи миёна
جمعی به تو مشغول و تو غایب ز میانه
Рафтам ба дар савмиъаи обиду зоҳид
رفتم به در صومعهٔ عابد و زاهد
Дидам ҳамаро пеши рахти рокъу соҷд
دیدم همه را پیش رخت راکع و ساجد
Дар майкадаи рҳбонм ва дар савмиъаи обид
در میکده رهبانم و در صومعه عابد
Гуҳи мӯътакифи дайраму гуҳи сокини масҷид
گه معتکف دیرم و گه ساکن مسجد
Яъне ки туро май талабами хона ба хона
یعنی که تو را می‌طلبم خانه به خانه
Рӯзӣ ки бирафтанд ҳарифони пай ҳар кор
روزی که برفتند حریفان پی هر کار
Зоҳиди сӯй масҷид шуд ва ман ҷониби хумор
زاهد سوی مسجد شد و من جانب خمار
Ман ёр талаб кардам ва ӯ ҷилваи гуҳи ёр
من یار طلب کردم و او جلوه‌گه یار
Ҳоҷӣ ба раҳи каъба ва ман толиби дидор
حاجی به ره کعبه و من طالب دیدار
ӯ хона ҳаме ҷӯяд ва ман соҳиби хона
او خانه همی‌جوید و من صاحب خانه
Ҳар дар ки занами соҳиби он хонаи туе ту
هر در که زنم صاحب آن خانه تویی تو
Ҳарҷо ки рӯми партави кошонаи туе ту
هرجا که روم پرتو کاشانه تویی تو
Дар майкадау дайр ки ҷононаи туе ту
در میکده و دیر که جانانه تویی تو
Мақсӯди ман аз каъбау бтхонаҳи туе ту
مقصود من از کعبه و بتخانه تویی تو
Мақсӯди туе каъбау бтхонаҳи баҳона
مقصود تویی کعبه و بتخانه بهانه
Булбул ба чаман зон гули рухсор нишон дид
بلبل به چمن زان گل رخسار نشان دید
Парвона дар оташ шуду асрор аён дид
پروانه در آتش شد و اسرار عیان دید
Орифи сифат рӯй ту дар пер ва ҷавон дид
عارف صفت روی تو در پیر و جوان دید
Яъне ҳамаи ҷои акси рухи ёр тавон дид
یعنی همه جا عکس رخ یار توان دید
Девонаи ним ман ки рӯми хона ба хона
دیوانه نیم من که روم خانه به خانه
Оқил ба қавонини хиради роҳ ту пуед
عاقل به قوانین خرد راه تو پوید
Девонаи бурун аз ҳамаи ойин ту ҷӯяд
دیوانه برون از همه آیین تو جوید
То ғунчаи бишкуфтаи ин боғ ки бӯед
تا غنچهٔ بشکفتهٔ این باغ که بوید
Ҳаркас ба забонии сифати ҳамд ту гуяд
هرکس به زبانی صفت حمد تو گوید
Булбул ба ғзлхўонӣу қамарӣ ба тарона
بلبل به غزلخوانی و قمری به ترانه
Бечораи баҳоӣ ки дилаши зор ғам туаст
بیچاره بهائی که دلش زار غم توست
Ҳарчанд ки осӣаст зи хайл хадам туаст
هرچند که عاصی است ز خیل خدم توست
Умеди вай аз ъотФти дам ба дам туаст
امید وی از عاطفت دم به دم توست
Тақсир « хаёлӣ » ба умед карам туаст
تقصیر «خیالی» به امید کرم توست
Яъне ки гунаҳро ба аз ин нест баҳона
یعنی که گنه را به از این نیست بهانه