Ҳаргиз нарасидаам ман сӯхтаи ҷон ,
هرگز نرسیدهام من سوخته جان،
Рӯзӣ ба умед
روزی به امید
Вази бахти сияҳ надидаам , ҳеҷ замон ,
وز بخت سیه ندیدهام، هیچ زمان،
Як рӯзи сифед
یک روز سفید
Қосид чу навиди васл бо ман мегуфт ,
قاصد چو نوید وصل با من میگفت،
Оҳиста бигуфт
آهسته بگفت
Дар ҳайратам аз бахти бади худ ки чаҳ сон ?
در حیرتم از بخت بد خود که چه سان؟
Ин ҳарф шунид
این حرف شنید