Ҷаҳон чун ба зорӣ барояд ҳаме
جهان چون به زاری برآید همی
Баду неки рӯзии сроиди ҳаме
بد و نیک روزی سرآید همی
Чу бастии камар бар дар роҳи оз
چو بستی کمر بر در راه آز
Шавад кори гейтят яксар дароз
شود کار گیتیت یکسر دراز
Ба як рӯй ҷустан баландӣ сазост
به یک روی جستن بلندی سزاست
Агар дар миён дам аждаҳост
اگر در میان دم اژدهاست
Ва дигар ки гетӣ надорад диранг
و دیگر که گیتی ندارد درنگ
Сарои сипанҷӣ чаҳ паҳн ва чаҳ танг
سرای سپنجی چه پهن و چه تنگ
Парастанда ӣ озу ҷӯёии кин
پرستنده ی آز و جویای کین
Ба гетии з кас нашунӯд офарин
به گیتی ز کس نشنود آفرین
Чу сарви сеӣ гўж гардад ба боғ
چو سرو سهی گوژ گردد به باغ
Бадв бар шавад тираи равшани чароғ
بدو بر شود تیره روشن چراغ
Кунад барги пажмурдау бехи суст
کند برگ پژمرده و بیخ سست
Сараши сӯй пастӣ гароед нахуст
سرش سوی پستی گراید نخست
Бирӯяд зи хок ва шавад бози хок
بروید ز خاک و شود باز خاک
Ҳама ҷой тарсасту тимору бок
همه جای ترسست و تیمار و باک
Сари мояи марди сангу хирад
سر مایهٔ مرد سنگ و خرد
зи гетӣ беозорӣ андар хӯрд
ز گیتی بیآزاری اندر خورد
Дар дониш ва онгаҳе ростӣ
در دانش و آنگهی راستی
Грин ду наёбӣ равони костӣ
گرین دو نیابی روان کاستی
Агар худ Бамоне ба гетии дароз
اگر خود بمانی به گیتی دراز
зи ранҷ тан ояд ба рафтани ниёз
ز رنج تن آید به رفتن نیاز
Яке жарф дарёст бен нопадид
یکی ژرف دریاست بن ناپدید
Дар ганҷ розаш надорад калид
در گنج رازش ندارد کلید
Агар чанд ёбии фузун боядат
اگر چند یابی فزون بایدت
Ҳамон хӯрдаи як рӯзи бгзоидт
همان خورده یک روز بگزایدت
Се чизат бибояд каз он чора нест
سه چیزت بباید کز آن چاره نیست
Взў бар сарат низ пиғораҳ нест
وزو بر سرت نیز پیغاره نیست
Хурӣ гар бапушӣ вагар густарӣ
خوری گر بپوشی و گر گستری
Сазадгар ба дигар сухан нанигарӣ
سزد گر به دیگر سخن ننگری
Чу зини се гузаштии ҳамаи ранҷу оз
چو زین سه گذشتی همه رنج و آز
Чаҳ дар ози пайчи чаҳ андари ниёз
چه در آز پیچی چه اندر نیاز
Чу доне ки бар ту намонад ҷаҳон
چو دانی که بر تو نماند جهان
Чаҳ пайчии ту зон ҷои нӯшин равон
چه پیچی تو زان جای نوشین روان
Бихӯр ончии дорӣу бешии мҷўӣ
بخور آنچه داری و بیشی مجوی
Ки аз ози коҳади ҳамеи обрӯӣ
که از آز کاهد همی آبروی