Кунун зи ин сипас ҳФтхўон оварам
کنون ز این سپس هفتخوان آورم
Суханҳои нағз ва ҷавон оварам
سخنهای نغز و جوان آورم
Агар бахти якбора ёрӣ кунад
اگر بخت یکباره یاری کند
Бар ӯ табъи ман комгорӣ кунад
بر او طبع من کامگاری کند
Бигӯям ба таъӣди Маҳмӯди шоҳ
بگویم به تأیید محمود شاه
Бидон фар ва он хусравонеи кулоҳ
بدان فر و آن خسروانی کلاه
Ки шоҳи ҷаҳони ҷовдони зиндаи бод
که شاه جهان جاودان زنده باد
Бузургони гетии варои бандаи бод
بزرگان گیتی ورا بنده باد
Чу хуршед бар чарх бинмуд чеҳр
چو خورشید بر چرخ بنمود چهر
Биёрост рӯй заминро ба меҳр
بیاراست روی زمین را به مهر
Ба бурҷи ҳамли тоҷ бар сари ниҳод
به برج حمل تاج بر سر نهاد
Аз ӯ ховару бохтари гашти шод
از او خاور و باختر گشت شاد
Пар аз ғулғул ва раъд шуд кӯҳсор
پر از غلغل و رعد شد کوهسار
Пар аз наргис ва лола шуд ҷӯйбор
پر از نرگس و لاله شد جویبار
зи лолаи фиребу зи наргиси наҳиф
ز لاله فریب و ز نرگس نهیب
зи сунбули ътибу зи гулнори зеб
ز سنبل عتیب و ز گلنار زیب
Пари оташи дили абру пари оби чашм
پر آتش دل ابر و پر آب چشم
Хурӯши муғонеу пари тоби хашм
خروش مغانی و پر تاب خشم
Чу оташи намояди биполояди об
چو آتش نماید بپالاید آب
зи овоз ӯ сар барояд зи хоб
ز آواز او سر برآید ز خواب
Чу бедори гардии ҷаҳонро бибин
چو بیدار گردی جهان را ببین
Ки дебостгар нақши Монӣ ба чин
که دیباست گر نقش مانی به چین
Чу рухшанда гардад ҷаҳони зи офтоб
چو رخشنده گردد جهان ز آفتاب
Рухи наргису лолаи бинии пари об
رخ نرگس و لاله بینی پر آب
Бихандад бадв гуяд эй шӯхи чашм
به خنده بدو گوید ای شوخ چشم
Ба ишқи ту гирён на аз дарду хашм
به عشق تو گریان نه از درد و خشم
Нахандад замин то нигаред ҳаво
نخندد زمین تا نگرید هوا
Ҳаворо нахонам кафи подшо
هوا را نخوانم کف پادشا
Ки борон ӯ дар баҳорон буд
که باران او در بهاران بود
На чун ҳиммати шаҳриёрон буд
نه چون همت شهریاران بود
Ба хуршед монад ҳамеи дасти шоҳ
به خورشید ماند همی دست شاه
Чу андари ҳамли барфарозади кулоҳ
چو اندر حمل برفرازد کلاه
Агар ганҷ пеш ояд аз хоки хушк
اگر گنج پیش آید از خاک خشک
Вагар оби дарё вагар дару машк
وگر آب دریا و گر در و مشک
Надорад ҳамеи рўшноииши боз
ندارد همی روشناییش باز
зи дарвеши вази шоҳи гардани фароз
ز درویش وز شاه گردن فراز
Кафи шоҳи Абулқосими он подшо
کف شاه ابوالقاسم آن پادشا
Чунинаст бо поку нопорсо
چنین است با پاک و ناپارسا
Дареғаш наёяд зи бахшӣдани инч
دریغش نیاید ز بخشیدن ایچ
На ором гирад ба рӯзи бсич
نه آرام گیرد به روز بسیچ
Чу ҷанг оядаш пеш ҷанг оварад
چو جنگ آیدش پیش جنگ آورد
Сари шаҳриёрон ба чанг оварад
سر شهریاران به چنگ آورد
Бидон кас ки гардан наад ганҷи хеш
بدان کس که گردن نهد گنج خویش
Бубахшад наяндешад аз ранҷи хеш
ببخشد نیندیشد از رنج خویش
Ҷаҳонро ҷаҳондори Маҳмӯди бод
جهان را جهاندار محمود باد
Аз ӯ бахшиш ва дод мавҷӯди бод
از او بخشش و داد موجود باد
зи рӯйин диж акнӯн ҷаҳондидаи пер
ز رویین دژ اکنون جهاندیده پیر
Нигар то чаҳ гуяд аз ӯ ёди гир
نگر تا چه گوید از او یاد گیر